David Lindley - El Rayo-X (1981)
mijn stem
40 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Asylum
-
She Took Off My Romeos (3:00)
-
Bye Bye Love (2:55)
-
Mercury Blues (3:35)
-
Quarter of a Man (3:46)
-
Ain't No Way (3:41)
-
Twist and Shout (2:46)
-
El Rayo-X (2:55)
-
Your Old Lady (4:13)
-
Don't Look Back (3:54)
-
Petit Fleur (3:11)
-
Tu-ber-cu-lucas and the Sinus Blues (2:12)
-
Pay the Man (3:31)
0
geplaatst: 17 oktober 2006, 16:26 uur
Je wordt hier vrolijk van. Hoe komt het dat niemand op deze plaat stemt? Lindley is één van de beste gitaristen op de wereld.
0
geplaatst: 17 oktober 2006, 19:26 uur
Klopt wat betreft het eerste, niet waar wat betreft het tweede, en klopt weer wat betreft het laatste
0
geplaatst: 10 juli 2010, 10:06 uur
Een heleboel mensen denken gewoon niet aan Lindley als een solo artiest. En zijn ( IMO ) beste platen Win That Record en Very Greasy staan verstopt bij "David Lindley & El Rayo-X" zonder linkje naar "David Lindley".......... 
Zo dan maar even ? David Lindley & El Rayo-X
Zo dan maar even ? David Lindley & El Rayo-X
0
geplaatst: 14 april 2013, 15:49 uur
Ook deze op deze eerste zonnige dag dit jaar weer eens gedraaid samen met "Win This Record!" en het wordt nog zonniger.
0
geplaatst: 1 augustus 2013, 21:36 uur
Moest even wennen aan dit album, ik kende Lindley eigenlijk alleen via Jackson Browne en verwachtte soortgelijke muziek. Uiteindelijk aangenaam verrast door deze zonnige en zeer veelzijdige plaat die ik voor 1 dollar in de aanbiedingenbak van Amoeba (LA) vond. Een uitgebreide bespreking is te lezen onderdenaald.nl: Onder de naald: David Lindley - El Rayo-X (1981) - goo.gl
0
geplaatst: 30 december 2013, 19:57 uur
Dit doet me denken aan "Bop till you drop" van Ry Cooder, waarop Lindley meespeelt. Waarschijnlijk zijn er stukken op die plaat, waar ik denk Cooder te horen, terwijl het Lindley is. Zijn stem is niet geweldig, maar zijn gitaarspel wel. Het spelplezier is overduidelijk aanwezig, alleen ontbreekt het aan echt sterke composities.
0
geplaatst: 16 april 2017, 22:34 uur
Inderdaad een erg vrolijk album waarin het spelplezier duidelijk te horen is. Een zonovergoten mengeling van rock en reggae. De zang die mij doet denken aan Neil Young is inderdaad niet helemaal toonvast maar past wel goed in het totaalplaatje waarin zijn gitaarwerk uitmuntend is. Hoewel er ook een aantal covers staan weet hij die op eigen hand te zetten.
1
geplaatst: 16 januari 2019, 18:59 uur
De muziek van David Lindley heb ik min of meer per toeval leren kennen. Ik was ooit eens een geabonneerd op een cd-serie van Timelife Music, ik meen de Classic Rock serie. Op één van die cd’s stond het nummer Mercury Blues, wat ik nu na 20 jaar nog altijd een fantastisch nummer vind met een flinke scheut rock ’n roll. Afgaande op Mercury Blues heb dit album destijds blind in huis gehaald en ik heb er veel plezier aan beleefd.
Al vanaf de eerste klanken van het zomerse She Took Off My Romeos had ik het gevoel dat ik naar iets goeds aan het luisteren was. Daarna wordt het pas echt feest met de al genoemde kraker Mercury Blues en het smaakvolle reggaenummer Quarter of a Man. Variatie is troef op dit album, want zo is Petit Fleur een erg originele song met sterke cajuninvloeden en swingt Your Old Lady van begin tot eind.
Geen enkel nummer valt uit de toon of is minder sterk. Normaal gesproken ben ik niet zo’n liefhebber van covers, maar hoe Lindley hier met Bye Bye Love en Twist and Shout omgaat is indrukwekkend. Vooral dat laatste nummer heeft een nieuwe dimensie gekregen met een heerlijk zomerse sound.
Het is bijzonder jammre dat David Lindley zo weinig stemmen heeft hier. Ik hoop dat hij ooit alsnog de waardering krijgt waar hij recht op heeft. Tussen mijn collectie die voor een groot deel bestaat uit platen met een melancholische, dromerige of zwaarmoedige inslag, is dit een zeer welkome afwisseling. Ideaal om op een mooie lentedag op te zetten, maar ook nu ben ik ‘m met veel plezier aan het beluisteren: 4,5*
Al vanaf de eerste klanken van het zomerse She Took Off My Romeos had ik het gevoel dat ik naar iets goeds aan het luisteren was. Daarna wordt het pas echt feest met de al genoemde kraker Mercury Blues en het smaakvolle reggaenummer Quarter of a Man. Variatie is troef op dit album, want zo is Petit Fleur een erg originele song met sterke cajuninvloeden en swingt Your Old Lady van begin tot eind.
Geen enkel nummer valt uit de toon of is minder sterk. Normaal gesproken ben ik niet zo’n liefhebber van covers, maar hoe Lindley hier met Bye Bye Love en Twist and Shout omgaat is indrukwekkend. Vooral dat laatste nummer heeft een nieuwe dimensie gekregen met een heerlijk zomerse sound.
Het is bijzonder jammre dat David Lindley zo weinig stemmen heeft hier. Ik hoop dat hij ooit alsnog de waardering krijgt waar hij recht op heeft. Tussen mijn collectie die voor een groot deel bestaat uit platen met een melancholische, dromerige of zwaarmoedige inslag, is dit een zeer welkome afwisseling. Ideaal om op een mooie lentedag op te zetten, maar ook nu ben ik ‘m met veel plezier aan het beluisteren: 4,5*
0
geplaatst: 14 maart 2021, 17:20 uur
She Took Off My Romeos heeft jarenlang op onze setlist gestaan. Vrolijke muziek!
0
geplaatst: 15 maart 2021, 18:07 uur
En ik heb dan weer jarenlang het land onveilig gemaakt met Mercury Blues, wel in een ander arrangement maar toch .........
She Took Of My Romeos en Quarter Of A Man zijn geschreven door de cultheld Bob “Frizz” Fuller, die op nog meer Lindley platen voorbij zou komen als komponeur / tekstschrijver.
She Took Of My Romeos en Quarter Of A Man zijn geschreven door de cultheld Bob “Frizz” Fuller, die op nog meer Lindley platen voorbij zou komen als komponeur / tekstschrijver.
3
geplaatst: 27 juli 2024, 00:22 uur
wijlen David Lindley (Mr. Dave) herinner ik me vooral van zijn geweldige bijdragen aan de albums van Jackson Browne en dan met name zijn klassiekers uit de 70's, zoals "Late for the Sky", "The Pretender" en "Running on Empty".
een multi-instrumentalist en snarenvirtuoos die als sessiemuzikant en "sideman" een enorme staat van dienst had. teveel om hier op te noemen. in 1981 formeerde hij zijn eigen band El Rayo-X, een band met wie hij diverse albums maakte en die tot eind 1989 actief was. daarna trad hij op als solo artiest.
zoals hierboven al eerder aangehaald, biedt dit debuutalbum heerlijke, ongecompliceerde "feel good" muziek in een diversiteit van stijlen, o.a. r&b, rock n' roll, reggae/ska, Tex-Mex, cajun/zydeco, etc, hoewel de rock en r&b met reggae invloeden op dit album overheersen. de nummers klinken alsof ze in een spontane sessie zijn opgenomen.
veel covers op dit album met o.a. 3 nummers (1,4 en 5) van Bob "Frizz" Fuller, de Everly Brothers klassieker "Bye Bye Love" een nummer van het legendarische songwriter's duo Felice & Boudleaux Bryant, een andere klassieker "Twist and Shout" (Bert Russell, Phil Medley) dat eerst in 1962 een hit werd van de Isley Brothers en een jaar later verscheen op het "Please Please Me" album van de Beatles, en "Don't Look Back" een nummer van William "Smokey" Robinson en Ronald White, beide oprichters van de fameuze soul en r&b band Smokey Robinson & The Miracles. een nummer dat eerder in 1978 een grote hit werd in de versie van Peter Tosh en Mick Jagger.
stuk voor stuk sprankelende covers, waar de energie en het speelplezier vanaf spat, aangevuld met 2 eigen tracks "El Rayo-X" (co-written met Jorge Calderon, een multi-instrumentalist uit Puerto Rico, die eveneens op vele albums van Jackson Browne meespeelde) en "Pay the Man" (co-written George "Baboo" Pierre) die naadloos aansluiten bij de ongedwongen, vrolijke sfeer van dit album.
mee eens dat het prijsnummer op dit album "Mercury Blues" is, een nummer van de Amerikaanse blueszanger/gitarist K.C. Douglas, een vuige rocker met geweldig slide gitaar spel van David Lindley, met als goede tweede het aanstekelijke cajun nummer "Petit Fleur" waar David Lindley op fiddle excelleert.
"Let the Good Times Roll" (David Lindley R.I.P. 03-03-2023)
Album werd geproduceerd door Jackson Browne & Greg Ladanyi
Recorded at Record One, Los Angeles, California
David Lindley: vocals, electric guitars, slide guitars, six string bass, fiddle, banduria, divan saz, whistle
Ras Baboo: percussion, timbales, vocals, accordion
Ian Wallace: drums
Bob Glaub, Reggie McBride: bass guitar
William "Smitty" Smith: vox organ, organ deluxe
Jackson Browne: vocals
Billy Payne: organ
Jorge Calderon: vocals
Garth Hudson: "The Horns" (track 7)
Curt Bouterse: hammer dulcimer
een multi-instrumentalist en snarenvirtuoos die als sessiemuzikant en "sideman" een enorme staat van dienst had. teveel om hier op te noemen. in 1981 formeerde hij zijn eigen band El Rayo-X, een band met wie hij diverse albums maakte en die tot eind 1989 actief was. daarna trad hij op als solo artiest.
zoals hierboven al eerder aangehaald, biedt dit debuutalbum heerlijke, ongecompliceerde "feel good" muziek in een diversiteit van stijlen, o.a. r&b, rock n' roll, reggae/ska, Tex-Mex, cajun/zydeco, etc, hoewel de rock en r&b met reggae invloeden op dit album overheersen. de nummers klinken alsof ze in een spontane sessie zijn opgenomen.
veel covers op dit album met o.a. 3 nummers (1,4 en 5) van Bob "Frizz" Fuller, de Everly Brothers klassieker "Bye Bye Love" een nummer van het legendarische songwriter's duo Felice & Boudleaux Bryant, een andere klassieker "Twist and Shout" (Bert Russell, Phil Medley) dat eerst in 1962 een hit werd van de Isley Brothers en een jaar later verscheen op het "Please Please Me" album van de Beatles, en "Don't Look Back" een nummer van William "Smokey" Robinson en Ronald White, beide oprichters van de fameuze soul en r&b band Smokey Robinson & The Miracles. een nummer dat eerder in 1978 een grote hit werd in de versie van Peter Tosh en Mick Jagger.
stuk voor stuk sprankelende covers, waar de energie en het speelplezier vanaf spat, aangevuld met 2 eigen tracks "El Rayo-X" (co-written met Jorge Calderon, een multi-instrumentalist uit Puerto Rico, die eveneens op vele albums van Jackson Browne meespeelde) en "Pay the Man" (co-written George "Baboo" Pierre) die naadloos aansluiten bij de ongedwongen, vrolijke sfeer van dit album.
mee eens dat het prijsnummer op dit album "Mercury Blues" is, een nummer van de Amerikaanse blueszanger/gitarist K.C. Douglas, een vuige rocker met geweldig slide gitaar spel van David Lindley, met als goede tweede het aanstekelijke cajun nummer "Petit Fleur" waar David Lindley op fiddle excelleert.
"Let the Good Times Roll" (David Lindley R.I.P. 03-03-2023)
Album werd geproduceerd door Jackson Browne & Greg Ladanyi
Recorded at Record One, Los Angeles, California
David Lindley: vocals, electric guitars, slide guitars, six string bass, fiddle, banduria, divan saz, whistle
Ras Baboo: percussion, timbales, vocals, accordion
Ian Wallace: drums
Bob Glaub, Reggie McBride: bass guitar
William "Smitty" Smith: vox organ, organ deluxe
Jackson Browne: vocals
Billy Payne: organ
Jorge Calderon: vocals
Garth Hudson: "The Horns" (track 7)
Curt Bouterse: hammer dulcimer
0
geplaatst: 27 juli 2024, 08:23 uur
potjandosie schreef:
wijlen David Lindley (Mr. Dave) herinner ik me vooral van zijn geweldige bijdragen aan de albums van Jackson Browne en dan met name zijn klassiekers uit de 70's, zoals "Late for the Sky", "The Pretender" en "Running on Empty".
wijlen David Lindley (Mr. Dave) herinner ik me vooral van zijn geweldige bijdragen aan de albums van Jackson Browne en dan met name zijn klassiekers uit de 70's, zoals "Late for the Sky", "The Pretender" en "Running on Empty".
Ook dit album is meer dan de moeite waard : Jackson Browne & David Lindley - Love Is Strange (2010) - MusicMeter.nl
0
geplaatst: 27 juli 2024, 13:31 uur
dat album ken ik niet Lura en die ga ik zeker checken. ben jij trouwens bekend met de 2-cd "Vienna 1995" van Ry Cooder en David Lindley? is die ook de moeite waard?
* denotes required fields.
* denotes required fields.