Sophia - Technology Won't Save Us (2006)

Oh, wat geweldig ! Een nieuw album van Sophia. Als deze net zo goed is als het vorige album (People Are Like Seasons) wordt 2006 toch nog een bijzonder muziekjaar. Ben zeer benieuwd.

sorry hoor, maar als dat van deze af moet hangen, moet je toch echt nog maar eens wat beter gaan zoeken, want er zijn al heel erg veel mooie dingen uitgekomen (en heel erg veel die ook beter zijn dan People are like Seasons, als je het mij vraagt)

check luisterpaal

Ben ik nu de enige die steeds aan The Physics of Meaning moet denken als hij deze hoes ziet?

Drums in het eerste nummer begon veelbelovend, maar mijn interesse zakte daarna al snel weg. Weinig verheffends, te weinig in ieder geval om helemaal te luisteren en een stem uit te brengen.

Dit is mijn eerste kennismaking met Sophia. Als de vorige albums net zo goed zijn als deze moet ik die ook maar snel op gaan zoeken. Van dit album heb ik namelijk erg genoten. Alle nummers klinken tot nu toe geweldig en mijn aandacht verslapte geen enkel moment. Dat zou echter ook het gevolg kunnen zijn van de bakken koffie van net. Nog maar een paar keer "clean" luisteren dus voordat ik ga stemmen... Op dit moment komt het akelig dicht bij een 4,5*

Als deze in de buurt komt van 'Fixed Water' of 'the Infinite circle' dan staat er mij nog iets moois te wachten.

ik hoor m nu voor het eerst, het klinkt allemaal wel mooi maar ik vind t nog wel een beetje meer van hetzelfde... niks verrassends na de andere albums, zeker niet zo'n impact op me als fixed water... nog maar een paar keer luisteren voor ik een stem uitbreng dan

Ik kende Sophia nog niet, maar nu ik dit album gedownload heb ben ik gelijk overtuigd! Wat een prachtplaat met mooie melancholische liedjes. Ik ga van de week maar eens in de winkel een cd kopen (is Fixed Water beter?)

Fixed Water is meer puur gitaar en piano zonder al te veel poespas eromheen. Vind ik zelf eigenlijk mooier. Op Fixed Water staat ook een geweldig nummer ''So Slow'. Luister dat nummer maar eens en je bent waarschijnlijk al verkocht. Maar de meningen zijn hier en daar wat verdeeld. Sommige vinden het latere werk weer mooier.

Ik vind het een tegenvaller na People are like seasons.
Het album wisselt te vaak goede met slechte momenten, er staan heel wat mooie nummers op zoals bv. Pace, Lost (She Believed in Angels...) en .1/P.2 (Cherry Trees and Debt Collectors). Maar de rest raakt me totaal niet.
Zeker geen slecht album en wellicht een groeiplaat maar ik had na deze release echt uitgekeken en ben toch wat ontgoocheld.
3/5

Kende 2 nummers van people are like seasons, dus kan totaal niet vergelijken met zijn vorige plaat, laat staan met zijn vorig albums. Maar dit vind ik echt wel een goed album. Heb deze nu toch al zo'n 10 keer gehoord op de luisterpaal en conclusie: een prachtige, donkere herfstplaat. Een 4, hoogtepunten: pace, lost (she believed in angles) en de instrumentals technology won't save us en twilight at the hotel moscow.

Heb hem net op de luisterpaal gehoord en het bevalt me wel. Ijzersterke opening, gelijk toch een geweldige kennismaking met deze band, want had er nog nooit nummers van gehoord (kende het alleen bij naam).

Daarna het tweede nummer, Pace. Schitterend! Als dit zo door zou gaan was het voor mij al een topplaat.

Echter vond ik het derde nummer niet echt bijzonder, het vierde ook al niet. Het werd een beetje teveel van hetzelfde... maar dan anders

Ik had het een beetje als achtergrond opstaan en vond het niet echt heel veel bijzonders meer. Pas bij Lost begon mijn aandacht weer te versterken. Daarna ook het ontzettend sterke P.1/P.2

Na een best toffe outro kwam ik tot de conclusie dat het gewoon een erg sterke plaat is. Een paar topnummers wat mij betrefd (1,2,7 en 8 ) en wat er tussen zit is toch ook zeker niet slecht. 4 verdiende sterren.

Grappig, deze twee nummers raakten mij juist wel... Na de prachtige openingsnummers vind ik "Where are you now" en "Big City Riot" een zeer aangename afwisseling. Verder ben ik het wel met je eens, maar ik doe er dus nog een schepje bovenop... 4,5*

Ik ben fan van Sophia sinds Fixed Water. Welke ik ook hun beste album vind. Ik vond hun albums tot nu heel sterk maar dit valt mij op het eerste gehoor toch tegen. De instrumentale intro is origineel en zet de toon voor de rest van de liedjes, die inderdaad wel erg op elkaar lijken. Ik vind vooral Birds erbovenuit steken. Voorlopig 3*.

mooie coverart zeg!

het enige album dat ik in z'n geheel ken van sophia maar klinkt erg goed..
op deze band gekomen via the god machine en vandaag dan maar het nieuwste sophia album gekocht, met bonus cd trouwens

Dit was voor mij toch een tegenvaller... na elke Sophia plaat deemstert mijn interesse steeds wat verder weg. Ik vind de stem schraal klinken, en de hele cd lijkt me wat inspiratieloos. Jammer...

het begin van het einde voor sophia?

veel style maar spijtig genoeg weinig substance en nauwelijks een song die naam waardig

ik zag ze dit jaar in een halfvol 't paard DH. Geen sprake van een einde, een van de betere concerten die ik dit jaar heb gezien. Die band is mega op elkaar ingespeeld en gelukkig had ie een goed humeur die avond. Consistente concert joeg ie naar een allesverwoestende climax toe, bijna letterlijk werd ik omver geblazen, zelfs mijn vriendin die niets met muziek heeft, bleef de eerste minuten na het concert gedesillusioneerd achter. Geniaal.

Ja, live weten ze wel vaak te overtuigen. Ik ben er overigens van overtuigd dat dit maar een dipje is en dat het volgende album weer aan voregere kwaliteit zal aansluiten.

Geeuw...

Hoogtijd om de bedstee op te zoeken...of zou het toch gewoon door deze plaat komen dat ik plots zo'n ongelofelijke behoefte voel om te slapen....

Ik ben niet bekend met hun andere werk en heb dus geen vergelijkingsmateriaal. Maar wat ik hier hoor is eerst één van de mooiste instrumentale nummers ooit gemaakt, gevolgd door compleet andere muziek van een dertien-in-een-dozijn gitaarbandje. Een prima bandje, dat zeker. Echter word ik keer op keer meegezogen door de prachtige melodieën van Technology Won't Save Us, waarna er altijd weer teleurstelling volgt zodra het tweede nummer inzet en de zorgvuldig opgebouwde spanning/extase wreed verstoord wordt. Wat zou ik graag meer muziek zoals de eerste track horen!

3,5* voor een leuke gitaarplaat, en 5* voor het schitterende Technology Won't Save Us

Ik zag ze een paar jaar geleden in Effenaar Eindhoven, had me daar jaren op verheugd, zei iemand te hard Shhhhh (om iemand uit het publiek te manen tot stilte, echt waar..), waardoor ie het podium verliet om niet meer terug te komen, saggerijn....

Heb daarna NOOIT meer een cd geluisterd of gekocht... over gedesillusioneerd gesproken....

Na de geweldige opener verwacht je eigenlijk dat deze lijn wordt voortgezet.
De rustige opbouw naar een broeierige climax.
Alsof het mooi zomerweer in een klap omslaat tot een vernietigende tornado.
Een gruwelijke puinhoop achter latend.
Maar vervolgens hoor je een ingetogen geheel.
Natuurlijk heeft de zanger een prachtige stem en zijn het mooie gitaarliedjes.
Mijn voorkeur gaat echter uit naar de instrumentale stukken zoals het genoemde titelstuk en ook Twilight at the Hotel Moscow.
Het muzikale geheel heeft raakvlakken met artiesten die ik waardeer; Walkabouts, Willard Grant Conspiracy en Editors.
Toch zit er voor mijn gevoel niet echt een geheel in het album, waardoor de beoordeling lager uitvalt.