menu

John Martyn - Grace & Danger (1980)

mijn stem
4,00 (73)
73 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Folk
Label: Island

  1. Some People Are Crazy (4:19)
  2. Grace and Danger (4:02)
  3. Lookin' On (5:11)
  4. Johnny Too Bad (3:56)
  5. Sweet Little Mystery (5:28)
  6. Hurt in Your Heart (4:58)
  7. Baby Please Come Home (3:56)
  8. Save Some for Me (3:34)
  9. Our Love (3:59)
totale tijdsduur: 39:23
zoeken in:
tondeman
Een droevig album dat erg gemeend en oprecht overkomt. Hij gaat qua sound een beetje de foute kant op, vind ik. Het klinkt vaak wat gedateerd en het is ook wel duidelijk te horen dat de jaren '80 eraan kwamen. Echter, het geraamte van de liedjes blijft altijd overeind. In essentie is dit album prachtig. En die reggea cover (Johnny Too Bad) is ook geweldig

avatar van hadiederk
5,0
Ik vind dit album qua sound juist geweldig. Sweet Little Mystery is voor mij het ideale nummer om 's morgen rustig mee wakker te worden. De bemoeienis van Phil Collins deed John Martyn éénmalig goed, daarna werd het allemaal een beetje over the top.

tondeman
I agree: Sweet Little Mystery

DonDijk
Bovengemiddeld album 4.0

4,5
Prachtige -maar inderdaad tamelijk droevige- echtscheidingsplaat.
Vooral in de deluxe uitvoering met live tracks een aanrader. Als is CD 2 daarvan een stuk minder. En ik mis de hartverscheurende versie van Hurt in your heart, te horen op de BBC Invision video. Deze is al lang niet meer te krijgen. Op de BBC DVD staan wel de meeste tracks, maar helaaas ontbreekt hier ook dit nummer.
Wat betreft de sound: gelukkig horen we hier veel electrische piano en niet die synthesizers die platen er na nogal eens gedateerd maken.

avatar van ChrisX
4,0
En of dit een echtscheidingsplaat is en dan ook nog wel tweeledig want de producer annex drummer op dit album ging tegelijkertijd door hetzelfde proces: Phil Collins.
John Martyn en Phil Collins hebben rond deze tijd zelfs een tijdje in 1 huis gewoond. En terwijl Martyn en Collins deze plaat aan het opnemen waren was Collins daarnaast het materiaal voor zijn solo-debuut aan het schrijven.

DonDijk
Ok dan, leuk om te weten.

4,5
Dat klopt Chris. In de BBC documentaire Johnny too bad vertellen beide heren dat ze om de beurt hun ex-en belden. Het heeft beiden in elk geval genoeg inspiratie opgeleverd. Voor Phil Collins een van zijn betere platen. Daarna werd het bij hem allemaal zoooo glad..
Phil slaagde commercieel in zijn solo-carriere maar zijn lotgenoot van toen vertelde later dat hij wellicht meer heeft verdient van de royalties van Eric Clapton's versie van zijn May you never dan aan zijn hele platenoevre...

avatar van bawimeko
4,0
Ik heb de DeLuxe versie te leen via het onvolprezen Muziekweb. Vanaf track 5 is het prachtig en soulful. Vergeleken met de albums ervóór vind ik het jammer dat de fraaie vocalen wat zacht zijn gemixt.

4,0
Niet de beste, dat blijft Solid Air voor mij nog steeds maar wel één van z'n beste.
Baby Please Come Home en Sweet Little Mystery zijn voor mij absolute topnummers.

avatar van beaster1256
5,0
fantastisch album over verloren relaties en john 's beste en nu als deluxe versie te koop met tal van goeie bonustracks , aanrader !!!

Father McKenzie
beaster1256 schreef:
fantastisch album over verloren relaties en john 's beste en nu als deluxe versie te koop met tal van goeie bonustracks , aanrader !!!

Michel, Solid Air heb ik nu in Deluxe Edition, misschien deze ook maar eens aanschaffen!

Father McKenzie
IK lees hier vele verhalen over echtscheidingen en verdriet daarrond. Ik wist niet dat Phil Collins en John Martyn nog even samenhokten.
Nou, op aanraden van beaster1256 deze plaat meegebracht, hij lag voor iets van 5 € te graai, ja, voor de prijs van 2 cappucino's laat ik dit niet liggen.
Nu maar te hopen dat ik hem ook zo goed vind als Solid Air en One World.
Ik kom wel terug met mijn onvolprezen mening. (Die er ook maar één is, uiteraard)

Father McKenzie
Ik heb nu enkele weken ruimschoots de tijd gehad om mijn ondertussen toch al mooie Martyn collectie te herbeluisteren;

Dit album doet mij dan als geheel toch minder dan Solid Air of One World.

De klank en het meer zweverige, het meer in wat mystiek sfeertje badende van die twee andere topalbums, ligt me toch meer.

Ik vind de klank van deze plaat toch iets vlakker, en de songs pakken me deze keer iets minder.

Desalniettemin uiteraard een mooie plaat, voor mij echt toch ietsje minder.

****

avatar van scabiosa
2,5
ik vind dit maar een klef plaatje...
geef mij dan maar 'on the cobbles'....

BobbieMarley
scabiosa schreef:
ik vind dit maar een klef plaatje...
geef mij dan maar 'on the cobbles'....


klef plaatje ???

avatar van AOVV
Klef is het nou ook weer niet, maar ik vind 'On the Cobbles' wel beter dan dit. Ook vroegere albums, zoals 'Solid Air' en 'Bless the Weather' vind ik beter dan 'Grace & Danger'. Het is er wel aan te horen dat de jaren '80 eraan zaten te komen, die sound zit er wel aan vastgeplakt. Echt storend is het niet, de nummers zijn nog altijd sterk van opzet, natuurlijk.

avatar van Broem
4,0
Lees veel over de 'kleffe' sound van de 80's die aan het werk van JohnMartyn uit deze periode zou plakken. Ik moet zeggen dat ik het niet storend vind. Met de wetenschap dat Phil Collins dit heeft geproduceerd hoor je idd elementen terug uit het solowerk van Phil dat aanstaande was. Ik ben gevallen voor Solid Air en liep op een 2e hands platenmarkt tegen enkele lp's van John aan. Gok genomen en gelukkig maar... ik vind ze top. Deze Grace and Danger is sfeervol, soms relaxed en blijft boeien. Dat is knap. De stem van John blijft erg bijzonder. Rasartiest.

avatar van zoppo
4,5
Wat gladde productie en helaas zonder Thompson op bas. Maar het blijft prachtig!

Na dit filmpje werd ik stiller:
John Martyn - Hurt In Your Heart (2007) - YouTube

Na dit filmpje heb ik een paar uur niets meer gezegd:
John Martyn - Hurt In Your Heart - YouTube

avatar van brandos
4,5
Schitterend album van John Martyn. Een van de mooiste stemmen uit de popmuziek. Hij laat verschillende facetten zien van zijn muzikale pallet (ik vond het Jazzy lookin' on ook altijd geweldig). Alleen de staccato reggae van "Johnny to bad" haalt mij even uit de sfeer. Ik snap het wel, iedere hippe artiest moest/wilde toen wat met reggae doen en Martyn zat met zijn Island-label dicht bij het vuur.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:22 uur

geplaatst: vandaag om 09:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.