Human Sexual Response - Figure 14 (1980)

Kant 1 vond ik erg saaie gladde punk, op kant twee wordt het pas leuker, vooral de afsluiter.

Sterk plaatje en behoorlijk onderschat hier qua score. Deze band is de voorloper van Concussion Ensemble, een smaakmaker uit de 90's underground rockscene. Bovendien speelden een aantal leden later nog mee in Sugar (band van Bob Mould) en in de band van Frank Black - The Catholics. Concussion Ensemble was behoorlijk smerige vuige noiserock en Human Sexual Response wijkt daar eigenlijk niet ver vanaf; het is enkel wat rustiger en kalmer. Het is een van de eerste college radiobands die zo in de 80s en 90s opdoken. Daarnaast was hun verschijning op podia vaak nogal, euhm, divers en apart (zusterspakjes werden nog weleens uit de kast getrokken).

Figure 14 brengt nogal opmerkelijke muziek ten gehore waarbij punk, rock en new-wave verrassend genoeg gecombineerd worden met jaren 50 zanglijntjes. Denk aan verschillende samenzanggroepjes en zangers zoals Righteous Brothers, Everly Brothers, Gene Pitney, Pinguins enzovoort. De zanger (lead, er zijn er vier die verschillende solo's opeisen) zingt daarentegen zoals het een new-wave zanger betaamt; met veel dramatiek en pathos behoorlijk slimme teksten over eenvoudige onderwerpen uitslaan. Doet nogal denken aan de zangers van Human Drama en The Cars. Qua muziek wil het daar ook nog wel bij aansluiten. Mission of Burma is ook nooit ver weg.

Overtuigend dus met hoogtepuntjes als de cover van Cool Jerk, het ultieme existentiële nummer What Does Sex Mean to Me en het intieme drama Anne Frank Story ('ended in an Amsterdam museum').