Arturo Sandoval - Tumbaito (1986)
mijn stem
2 stemmen
0
geplaatst: 6 februari 2024, 17:14 uur
Ik heb de CD Tumbaito, maar dan met een hele andere cover als degene die hier op MM staat. Het label is ook anders, namelijk Messidor (Made in Zwitserland).
Het album werd overigens opgenomen in Madrid/Spanje.
Maar oké, de hoes en het label doen verder weinig ter zake, het gaat om de muziek! En die is hetzelfde.
Opening A Night in Tunisia is een overbekende “hit” van Dizzy Gillespie. Niet geheel toevallig dat dit de opening van de CD is, want Sandoval had een bijzondere band met Gillespie die hij zijn mentor noemde. Hij tourde met Dizzy de wereld over en tijdens de tour van 1990 liep Sandoval, geboren Cubaan, over naar de VS. Paar jaar later werd hij genaturaliseerd.
Ik vind deze versie van A Night in Tunisia prachtig. Sandoval is met name bekend door zijn harde spel waarbij hij ook nog eens enorm hoge tonen uit zijn trompet blaast. In het laatste deel van dit nummer laat hij dit overduidelijk horen.
A Night in Tunisia gaat naadloos over in Tunisias Blues, met fraai samenspel tussen Sandoval en gitarist Jorge Chicoy.
Nuestro Blues, met supersnel pianospel van Hilario Duran, gaat werkelijk als de spreekwoordelijke brandweer. Ook Sandoval speelt alsof de duivel hem op de hielen zit.
Tijd om even bij te komen met Los Elefantes. Nummer is voor de meesten een stuk toegankelijker dan het vorige, denk ik. Als je je ogen dicht doet, kan je op de melodie de olifanten voorbij zien sjokken. Na drieënhalve minuut gaan zelfs de olifanten weer even draven en wordt het tempo in de muziek even opgevoerd.
Maar dan…… gaan we echt even rustig aan: Relax! Piano intro van Hilario Duran, relaxte gitaar van Jorge Chicoy en laten we dan de andere bandleden op dit album ook maar even benoemen: Jorge Reyes op bas, Bernardo Garcia op drums en Reinaldo Valera op percussie.
De trompet horen we helemaal niet op dit nummer, dus ik vermoed dat Sandoval ook de piano beroert. Hij speelt namelijk op dit album trompet, flugelhorn, piano en percussie, maar ik weet niet wat/waar.
Tumbaito brengt ons naar Cuba! Onvervalst herkenbaar, zeker in het intro. Als het intro even stilvalt, gaat Sandoval heel beheerst (ik denk met een demper) spelen. Langzaam, met een heerlijk basritme, wordt het tempo weer richting Cubaanse swing opgevoerd. Fraaie percussie.
Al met al is Tumbaito een CD die niet heel toegankelijk is, maar als je de moeite neemt om hem een paar keer te beluisteren, zeker de moeite waard!
Het album werd overigens opgenomen in Madrid/Spanje.
Maar oké, de hoes en het label doen verder weinig ter zake, het gaat om de muziek! En die is hetzelfde.
Opening A Night in Tunisia is een overbekende “hit” van Dizzy Gillespie. Niet geheel toevallig dat dit de opening van de CD is, want Sandoval had een bijzondere band met Gillespie die hij zijn mentor noemde. Hij tourde met Dizzy de wereld over en tijdens de tour van 1990 liep Sandoval, geboren Cubaan, over naar de VS. Paar jaar later werd hij genaturaliseerd.
Ik vind deze versie van A Night in Tunisia prachtig. Sandoval is met name bekend door zijn harde spel waarbij hij ook nog eens enorm hoge tonen uit zijn trompet blaast. In het laatste deel van dit nummer laat hij dit overduidelijk horen.
A Night in Tunisia gaat naadloos over in Tunisias Blues, met fraai samenspel tussen Sandoval en gitarist Jorge Chicoy.
Nuestro Blues, met supersnel pianospel van Hilario Duran, gaat werkelijk als de spreekwoordelijke brandweer. Ook Sandoval speelt alsof de duivel hem op de hielen zit.
Tijd om even bij te komen met Los Elefantes. Nummer is voor de meesten een stuk toegankelijker dan het vorige, denk ik. Als je je ogen dicht doet, kan je op de melodie de olifanten voorbij zien sjokken. Na drieënhalve minuut gaan zelfs de olifanten weer even draven en wordt het tempo in de muziek even opgevoerd.
Maar dan…… gaan we echt even rustig aan: Relax! Piano intro van Hilario Duran, relaxte gitaar van Jorge Chicoy en laten we dan de andere bandleden op dit album ook maar even benoemen: Jorge Reyes op bas, Bernardo Garcia op drums en Reinaldo Valera op percussie.
De trompet horen we helemaal niet op dit nummer, dus ik vermoed dat Sandoval ook de piano beroert. Hij speelt namelijk op dit album trompet, flugelhorn, piano en percussie, maar ik weet niet wat/waar.
Tumbaito brengt ons naar Cuba! Onvervalst herkenbaar, zeker in het intro. Als het intro even stilvalt, gaat Sandoval heel beheerst (ik denk met een demper) spelen. Langzaam, met een heerlijk basritme, wordt het tempo weer richting Cubaanse swing opgevoerd. Fraaie percussie.
Al met al is Tumbaito een CD die niet heel toegankelijk is, maar als je de moeite neemt om hem een paar keer te beluisteren, zeker de moeite waard!
* denotes required fields.
* denotes required fields.