Jason Ajemian - Love Songs Will Invade Your Mind Too (2005)

Ik moet hierbij denken aan Beck, die door het falen van een perfecte opvolger voor odelay te maken, lichtjes gek wordt.
Daarna wordt hij ook nog al dan niet uit Scientology gekieperd, en gaat dan maar zwaar depressief in één of ander hutje in een bos zitten met enkel een akoestische gitaar die pas na jaren weer aanraakt.

En daar is dan dat kleine meesterwerk.

Soms lijkt het alsof hij bijna sterft, ofwel is hij apestoned, of poepeloere zat (voor jullie Nederlanders lees : stomdronken). Alles lijkt zo fuckin' moeizaam uit zijn mond te komen en het gitaargefriemel zal door velen als tenenkrullend slecht ervaren worden. Maar ik vind dit echt een meesterlijke cd. Misschien omdat de essentie van emotie nog nooit kaler heeft geklonken dan op dit cd'tje.