L'Orchestre Sympathique - En Concert à La Grande Passe (1979)

Een interessante band die eigenlijk too-late-in-the-game was. De muziek is wat vergelijkbaar met dat van landgenoten Maneige; veel drums, percussie, vibrafoon en dwarsfluit. Niet echt een stijl die in 1979 erg populair was met de focus op disco, punk en new wave.

De drums en bas zoeken de ritmische jazzfusion op terwijl de fluit, piano en vibes de meer symfonische en harmonieuze kant op gaan. Raakvlakken met chambermusic en avantgarde zijn er ook.

Omdat de band geen platendeal wist te krijgen, lag de nadruk op veel en vaak optreden. Zodoende had de band in haar bestaan één officiële liverelease en volgden later nog wat livereleases.

Dat deze plaat een liverelease is drukt de pret geenszins. De band klinkt uitermate strak en virtuoos. Ook is de eindmix erg warm en komen de instrumenten goed tot hun recht.

Dit is een plaat die met name Maneige-liefhebbers moet aanspreken, maar eigenlijk ook gewoon liefhebbers van 70's fusion waarbij de nadruk wat meer op percussie ligt.

Deze plaat groeit steeds meer uit tot één van mijn favorieten. Dit is echt een plaat waaraan je verslaafd kunt raken.

Sowieso zijn de platen die uitgebracht zijn op Les Disques Cadence erg interessant. Allemaal improv-jazz uit de Montréal-Québec-area.

Ik heb nu ook een andere liveplaat van dit gezelschap op de kop weten te tikken.