0
geplaatst: 29 augustus 2007, 16:36 uur
Bart Smits,de zanger van Wish was zanger op Always van The Gathering. Vervolgens richtte hij deze band op.
Ze hebben voor zo ver ik weet alleen maar dit album uit gebracht; en nog 2 EP-tjes; Jane Doe en Ground Zero Heaven. De muziek heeft veel weg van de albums Floodland en Vision Thing van The Sisters Of Mercy.
Ze hebben voor zo ver ik weet alleen maar dit album uit gebracht; en nog 2 EP-tjes; Jane Doe en Ground Zero Heaven. De muziek heeft veel weg van de albums Floodland en Vision Thing van The Sisters Of Mercy.
0
geplaatst: 12 maart 2010, 04:53 uur
Bij Always.... van The Gathering.
Via MusicMeter in contact gekomen met Bart Smits, en binnenkort in bezit van dit album.
deric raven schreef:
Het eerste album van The Gathering; niet te vergelijken met hun latere werk met Anneke; maar nog echt een donker Gothic album.
Zanger Bart Smits begon vervolgens de band Wish, met het prima album Monochrome; waar blijkbaar niet aan te komen is. Als het wel het geval is, dan hoor ik het graag.
Het eerste album van The Gathering; niet te vergelijken met hun latere werk met Anneke; maar nog echt een donker Gothic album.
Zanger Bart Smits begon vervolgens de band Wish, met het prima album Monochrome; waar blijkbaar niet aan te komen is. Als het wel het geval is, dan hoor ik het graag.
Via MusicMeter in contact gekomen met Bart Smits, en binnenkort in bezit van dit album.
0
geplaatst: 30 mei 2010, 15:23 uur
Dat werd inderdaad eens tijd.
1995/1996.
Opkomst van sprookjesachtige metal met Gothic invloeden.
Trouwjurken van moeder werd van zolder gehaald.
Gedragen door zangeressen van de opkomende stroming binnen het Metal gebeuren in Nederland.
Within Temptation, Orphanage en The Gathering als vaandeldragers.
In deze vernieuwende fase.
Vernieuwend?
Het fundament werd al een paar jaar eerder gebouwd door laats genoemde band.
1992.
Bart Smits was zanger bij The Gathering ten tijden van Always…
Samen met Marike Groot verzorgde hij de zangpartijen.
Hoorbaar in King For A Day en Second Sunrise.
Hun sound is te linken aan Gothic van Paradise Lost.
De Britse voorlopers.
Wish was het volgende project van Bart Smits.
Terwijl de rest nog viste in de vijver van Paradise Lost.
Had hij zijn hengel bij een meer Sisters Of Mercy achtig geluid uit geworpen.
Zangpartijen die zich krachtiger ontwikkelden.
De grunt vrijwel afgezworen.
Dansinvloeden deden hun intrede.
Klaar voor de volgende stap.
Ondanks een mooie eigen geluid, miste Wish vreemd genoeg de aansluiting.
Teksten over levensvragen.
Compact samen gebracht in omlijste landschappen.
Al blijft het mysterie aanwezig.
Bart die zich ontwikkeld heeft tot een betere dromerige schrijver.
Zonder het contact met de realiteit te verliezen.
Zijn hersenspinsels muzikaal vorm gegeven.
Zou het komen door het zwaardere winterse geluid.
Is Nederland toe aan de lente variant?
Verdorde bruine bladeren of juist opbloeiende kleurige bloemen.
De grote schoonmaak.
Voor mij een groot raadsel.
Jane Doe zou de opvolgende EP worden.
Drie sterke nummers die mij nieuwsgierig maakten.
Hopend op een mooi vervolg.
Met de daarop volgende EP Ground Zero Heavon overheerst een industrieel geluid.
Het tweede album is er helaas nooit gekomen.
Gelukkig kan ik deze nog regelmatig draaien.
* denotes required fields.
* denotes required fields.