E.S.T. - Tuesday Wonderland (2006)

Als je Seven Days of Falling en Viaticum van dit trio al mooi vond kun je gevaarloos dit album aanschaffen. Alles is aanwezig; dynamisch triospel, Heavy Metal(Fading Maid), wiegende ballads (Sipping on the Solid Ground). Prachtige jazz in de traditie van Pat Metheny met invloeden van Bill Evans en Radiohead.

Ah het enige album dat ik nou juist niet heb van EST. Moet ook hier achterna

Op hun website kun je alvast luisteren naar Goldwrap (ook niet mis!) als voorproefje en een heuse videoclip; sommige tracks worden namelijk hits in Zweden!

Zal ik doen, en wat een prachtige hoes zeg.

Naar aanleiding van concert in Brussel gisterenavond de CD gekocht.
Live en op CD springt GoldWrap er ver bovenuit.
De rest moet ik nog op me laten inwerken...
Ga dit trio een keer live zien!

voorlopig 4 sterren.

...en goed nieuws; eind november komt er een live-2CD-uit met een concert uit hun huidige tour (inclusief Goldwrap!).

Deze cd toch iets te vroeg gekocht dan
Ik heb wel een krabbeltje van de heren erop. Een klein negatief punt aan deze cd is trouwens dat er geen boekje in zit. Instrumentale jazz behoeft natuurlijk ook geen boekje met tekst maar een kleine Scandinavische foto collectie was op zijn plaats geweest

[quote]Instrumentale jazz behoeft natuurlijk ook geen boekje met tekst maar een kleine Scandinavische foto collectie was op zijn plaats geweest /quote]

Dan Google je toch gewoon wat hoge resolutie-foto's van Zweedse landschappen? E.S.T. heeft nooit uitgebreide teksten op de hoezen, iemand als Brad Mehldau wil nog wel 'ns 4 bladzijden loos gaan op Goethe en dergelijke, maar als ik een lezing wil dan koop ik een boek.

Net besloten mijn stem met een halve ster te verhogen. Dit soort albums zijn als groeibriljantjes en in de afgelopen maand ben ik er achtergekomen dat dit tot nu toe de beste van E.S.T. is; een briljante mix van ballads, heavy metal en geniaal samenspel.

Dit album is echt geweldig. Wat een mooie momenten zitten in dit album. Luister het nu al een half jaar en elke keer wordt het beter.

Het begon met een paar keer treuzelachtig luisteren: vind ik dit leuk? vind ik dit niet leuk? de oude (grote) jazz varianten weten me van tijd tot tijd te bekoren (coltrane, davis) maar echt nieuwe jazz had ik nog niet geluisterd.
Aan het begin was het me nog wat onbekend. ik moest mijn weg even vinden door dit album .. maar wat is het toch een pareltje nu ik een routekaart in mn hoofd heb. geweldig.

5* + een verdiend plekje in mijn top 10.

Wat is het titelnummer toch magistraal , de rest ken ik eigenlijk niet.

"Listening to this disc is a gloriously schizophrenic experience that will appeal more to adventurous listeners than those who prefer one style to another".

En zo is het maar net. Een uitdaging om dit album te doorgronden. Een bijzonder a typisch jazz album van het befaamde E.S.T. Een mix van allerlei stijlen, shaked in een blender en geserveerd met een toefje metal. Top.

Ja, dit is wel een lekker plaatje, al schrok ik in het begin wel. Het leek wel een een elektrische gitaar. Ik dacht: daar gaat even hard gerockt worden (niks op tegen, maar het blijft een jazzplaatje).

De kracht van E.S.T. zit het 'm in de goede, pakkende composities en harmonieën. De productie is ook warm en open. Erg mooi.

Wat is dit heerlijk voor een vrijdagmiddag! Het heet wel Tuesday Wonderland, maar had evengoed Friday Wonderland kunnen heten. Tijdloos mooi, zeg je dan