Sinéad O'Connor - Sean-Nós Nua (2002)

Mag ik even gapen ? Sorry hoor Sinead maar je kan echt beter!

Groeten,

Hallo die Hans,

Het is niet Sinead's beste werk, geef ik toe, maar ik kan je zeggen dat, een CD vol met Ierse evergreens, er hier in gaat als koek.

Liedjes over het leed wat toch de vorige eeuw over de Ieren is uitgestort. De grote uittocht naar de VS, onderdrukking door de Engelsen en de armoede.

Dan zijn de Ierse levensliederen toch van een andere divisie dan de onze.

Flipper, ik mag natuurlijk eigenlijk niet uit de school klappen maar jouw vrouw is toch Irish??

Groeten,

Inderdaad en dat verklaart een hoop !!

Ik vind dit het beste album van sinead ( ik ken er maar 2, de andere is de lion and the cobra)
Maar misschien komt het wel dat ik Fries ben dat ik gek ben op Ierse muziek.
Ben trouwens benieuwd wat dan een beter album van haar zou moeten zijn.

Hmmm, hier ben ik dus al jaren benieuwd naar. Ik mag dat Ierse folk wel. Dus wel een aanrader wat dat betreft?

Trouwens, er staat als genre pop, maar dat lijkt me niet kloppen.

Echt helemaal mee eens, wat is dit een eentonige cd zeg

Ik vind haar stem wel goed om Ierse volksmuziekskes te brengen.

I'll Tell Me Ma is onweerstaanbaar leuk.

***

Apart album dit. Weet ook nog niet zo goed wat ik er mee aan moet. Staan prachtige folksongs op, maar de verveling sloeg na een nummer of 9 wel toe eigenlijk. Lord Baker is trouwens weer een hele mooie opleving, een duet met Christy Moore. Ze heeft een prachtige stem, maar ik hoor haar toch liever in andere contexten.

Verdorie, deze moet ik ook eens halen. Ik ken zelfs een paar van deze nummers uit de Ierse folk gewoon op de titel en ben wel benieuwd wat ze er van maakt.

Een van mijn lievelingsplaten van Sinéad. Mijn all time favourite blijft Universal Mother. Maar dit album is zo puur, troostend en met zoveel liefde gemaakt. Als ik een rotdag heb gehad zet ik deze cd op voor het slapen gaan en laat ik de magie van deze muziek me in slaap brengen. Erg vreemd dat deze cd zo weinig reacties en zulke lage punten heeft gekregen. Dit is een luisterplaat; deze muziek moet je voelen. Luister naar de teksten en naar Sinéad's hemelse stem en je begrijpt dat dit een klein meesterwerkje is.

Aan het hoesje te zien wil ze weer shockeren.
Wildplassen in een wietveldje achter de kerk.

Dankje, als ik nu voortaan naar deze hoes kijk kan ik nergens anders meer aan denken

En haar smaak qua kleding is er in de loop van jaren ook niet beter op geworden.

Ik hou hier wel van. Vooral Paddy's Lament en The Moorlough Shore vind ik fantastisch. Sinéad's liner notes over de geschiedenis van de nummers en haar interpretatie ervan zijn ook erg interessant.

Naast de belangrijke toevoegingen van deric, is dit een erg mooi album. Niet alleen de muziekstijl, maar ook de teksten zijn van grote klasse. Lord Baker: erg relax en ietwat dromerig.
Top: zeker 4 sterren waard.

Bij de hoes moet ik toch ook een beetje denken aan Peter Tosh, midden in een veld vol met Ganja. De muziek is traditionele ierse folk, met het elfenachtige taaltje dat het Iers rijk is. Ik kan er wel waardering voor opbrengen en Sinead zingt zoals haar dat zo eigen is. Aparte vrouw die altijd haar eigen koers is blijven varen.

de mooiste versie van lord franklin die ik ken; kippevel. deze muziek hoort gewoon bij sinead, haar leven, haar stem is ierland. één van de beste cd's van sinead, echt waar.

Het klopt wat je beweert Sugartummy, één van de beste cd's van Sinead. Prachtig mooi.

Vandaag op de gok gekocht, sinead kan mij vaak goed bekoren, wel wat anders dit album maar zeker een goed stuk muziek.
Nee geen Troy, nothing compares of fire in Babylon, maar heerlijk iers wat haar stem goed doet.

De Ierse traditie is prachtig neergezet door Sinead. Geweldige zangeres en de nummers spreken voor zich. Heerlijk om regelmatig te beluisteren, zeker na een bezoek in Dublin.

"Sean-Nos Nua" is Iers Gaelic voor "new old style". geen pop album maar een eigentijds folk album met prachtige vertolkingen van merendeels Ierse traditionele liederen en een enkele "Peggy Gordon" van Canadese oorsprong en het Schotse "The Parting Glass".

veel love ballads maar ook een enkel zeemanslied "Lord Franklin", een rebels lied "Oro Se Do Bheatha 'Bhaile" en een anti-oorlog lied "Paddy's Lament" alle op schitterende wijze gezongen door de controversiele Sinead O' Connor die na een turbulent leven slechts 56 jaar oud mocht worden. zowel bejubeld als verguisd tijdens haar leven. herinner mij dat zij tijdens een Bob Dylan tribute concert werd uitgejouwd door een deel van het Amerikaanse publiek toen zij het Bob Marley nummer "War" zong, waarna zij liefdevol in bescherming werd genomen door (wijlen) Kris Kristofferson. heb een zwak voor dit soort artiesten die geen blad voor de mond nemen en duidelijke statements durven te maken, maar dat terzijde.

ondanks het feit dat veel van deze liedjes zoals "Peggy Gordon", "Lord Franklin", "The Parting Glass" en "My Lagan Love" al eerder vaak gecoverd werden door o.a. Mary Black, The Clancy Brothers, The Dubliners, Dolores Keane, John Martyn, Van Morrison & The Chieftains, The Pogues, etc. zijn ook deze covers het beluisteren meer dan waard.

heb zelf een voorkeur voor de minder bekende traditionals, zoals de mid-tempo ballads "Her Mantle So Green" en "Baidin Fhelimi" en de klein gehouden uitvoeringen van "The Moorlough Shore" en de wonderschone ballad "The Singing Bird" waarbij je jezelf met de weemoedige viool klanken in Ierland waan, wat mij doet denken aan mijn bezoek aan Dublin waarbij ik het standbeeld van Molly Malone zag. een lied over de straat/vis verkoopster Molly uit vervlogen tijden. het hier schitterend uitgevoerde "Molly Malone" groeide uit tot het volkslied van Dublin.

het duet met Christy Moore op de slow ballad "Lord Baker" is wellicht iets te lang uitgesponnen. aanstekelijke up-tempo nummers als " Oro Se Do" en "I'll Tell Me Ma" houden dit album in evenwicht.
goede muziek dient de luisteraar te ontroeren zei Neil Young ooit. je hoeft naar mijn mening niet perse een folk liefhebber te zijn om dit album te waarderen. "Sean-Nos Nua" is een album met veelal prachtig verstilde melancholische muziek dat weet te ontroeren.

onder de muzikanten bevinden zich o.a. Donal Lunny (acoustic guitar, bouzouki, keyboard, bodhran, bodhran bass), zijn dochter Cora Venus Lunny (viola, violin), Skip MacDonald (electric guitar), Kieran Kiely (whistle, accordion) en accordion virtuoos Sharon Shannon.

Album werd geproduceerd door Sinead O'Connor, Donal Lunny, Alan Branch & Adrian Sherwood
Recorded at Ashton, County Wicklow, Ireland & On-U-Sound Studio, London

deelcitaat uit de liner notes van Sinead O'Connor (R.I.P. 26-07-2023)

"I've been dying to make this record all my life as I've always loved these songs, many of which I learned as a child growing up in Ireland. I learned some from my father, some at school and some I learned as I was wandering around the universe, on my own. Many of the songs on this record are stories of enduring and unconditional love, love that can't be quenched by fires or floods. They are the beautifully borne pain of real people, who really existed. They teach that pain can be made into something positive and beautiful when one sings it, and so pain can be healed by singing, since songs are magic"
.

Ik heb deze CD, getekend door Sinéad zelf. Ooit gewonnen via OOR of Heaven, dat ben ik even kwijt.

Ik herinner mij dat iets anders (maar kan het mis hebben). Volgens mij werd zij uitgejouwd omdat ze kort daarvoor bij een Amerikaanse talkshow een foto van de paus had verscheurd. Een statement als protest tegen het misbruik in de rooms katholieke kerk. Als reactie op het uitjouwen begon zij toen spontaan acapella War van Bob Marley te zingen (wat het er niet beter op maakte bij de toeschouwers).

Dit album ken ik niet maar ga ik, na jouw verhaal, zeker luisteren.

je hebt helemaal gelijk Chet. dat verscheuren van een foto van de paus was inderdaad de aanleiding.

mijn post bij dit album werd getriggerd door een bericht van spinout bij het Chieftains album "Tears of Stone" met zijn opmerking over haar prachtige versie van de Ierse traditional "Raglan Road". een nummer dat overigens ontbreekt op "Sean-Nos Nua" en er zeker niet op had misstaan

benieuwd naar jouw Chet luisterervaring met dit album. als je geen folk liefhebber ben zal het jou vermoedelijk niet aanspreken.

Ik kan er nog geen eensluidend antwoord op geven potjandosie

Ik ging na je bericht van 12 september over dit album direct op zoek, maar kon het album bij de streamingdienst niet terugvinden. Uiteindelijk via YouTube wel het een en ander beluisterd en vond dat dermate goed dat ik op zoek ging naar de CD. Bleek ook lastig, maar kortgeleden tweedehands gevonden op het web en besteld. Nog niet ontvangen, maar zodra deze binnen is ga ik er voor zitten en zal ik hier nog een berichtje plaatsen.