Joshua Radin - The Fall (2017)

Na het schabouwelijke 'Underwater' ben ik afgehaakt bij deze Amerikaanse singer-songwriter. Zijn eerste twee albums vielen nochtans bijzonder bij me in de smaak; vandaar misschien dat de teleurstelling na album drie en vooral vier bijzonder groot was.

Ik zag enige tijd geleden echter dat hij alweer met een nieuw album op de proppen kwam, en besloot om Radin een nieuwe kans te geven. En 'The Fall' klinkt warempel belovend! De sound van het album keert wat meer terug naar de eerste twee albums, wat een goed teken is. Op het eerste gehoor staan er echter geen pareltjes als pak 'm beet 'Brand New Day', 'No Envy No Fear' en 'Closer' op het nieuwe album, maar dit zou toch wel genoeg moeten zijn voor een ruime voldoende. Hoe ruim, dat zullen volgende luisterbeurten moeten uitwijzen.

‘The Fall’ is alweer de zevende langspeler van Joshua Radin, een Amerikaanse singer-songwriter die net aan zijn veertiger jaren is begonnen, en het is een behoorlijk fijn album geworden. Het staat bol van de lekker in het gehoor liggende folk-popsongs, waarvan een aantal zich reeds gezellig net onder mijn hersenpan hebben genesteld. Tekstueel is het allemaal niet erg hoogstaand en muzikaal evenmin, maar ontspannend is het des te meer.

Op ‘The Fall’ klinkt Radin op z’n best als een kruising tussen Keaton Henson en Justin Vernon, op z’n slechts als Milow en voor het overgrote merendeel gewoon als Joshua Radin. De sympathieke brenger van liedjes, steeds vergezeld door akoestische gitaar. De opsmuk op dit album is opvallend kaal in vergelijking met eerdere platen, en dat charmeert me wel. De essentie komt op die manier meer bloot te liggen, de songs winnen aan puurheid. ‘Falling’, ‘Song for You’, ‘Waiting’, ‘Keep the Darkness Away’; het klinkt allemaal even fris en monter, een tikje opbeurend ook (al hebben de teksten vaak iets melancholisch in zich).

Opener ‘Diamonds’ is an sich de vreemde eend in de bijt. Hoe vreemd het ook moge klinken; dit is naar mijn mening het enige nummer met hitpotentie. Dit echter geheel terzijde, want daar ben ik zelf niet bepaald naar op zoek. Voor dit soort stemmige muziek ben ik echter altijd te vinden. Joshua Radin bewijst met ‘The Fall’ het goeie pad te hebben weervonden. Laat ons hopen dat hij het nog een aantal platen blijft bewandelen.

3,5 sterren