Real Life - Heartland (1983)

Ik kan op geen enkele manier begrijpen dat dit album 2 keer 4 sterren heeft gehad. Hebben jullie wel echt geluisterd? Ik vind dit echt een verschrikking, maar ja, misschien dat liefhebbers van ABC er wat mee kunnen.

Ja **** vond ik inderdaad wat overdreven. Maar een ruime voldoende is het zeker. En ABC kan ik ook waarderen. Maar ik vind dit niet op ABC lijken.

En deze plaat heb ik vaak genoeg beluisterd. Want mijn broer had deze in de platenkast staan. Dus ik moest er wel naar luisteren....

Trouwens Real Life (Send Me An Angel, geweldig nummer trouwens) ken ik nog van Formel Eins. Dat was de Duitse Top 75.

Toch wel een band waar een Empire of the Sun veel vandaan heeft gehaald volgens mij.

Altijd gedacht dat dit een Duitse groep was, omdat ik dat vreselijk kleffe schlagerachtige Send Me An Angel nog op een of andere Duitse verzamel-LP (Sommer Smash Hits) heb en die ik nog steeds een keer moet toevoegen.

Je zal op zolder maar een 12” van Send me an Angel hebben. Mooi laten liggen.

Of aan mij geven

Bij mijn reis door synthesizer-new wave was ik bij 1983 beland. Via albumoftheyear.org kwam ik dit mij onbekende debuut van het Australische Real Life tegen, Heartland genaamd.
Ja, het is synthwave en tegelijkertijd is het smeuïg als wat. De muziek glijdt soepel de oren in met breed uitwaaierende toetpartijen en vaak pakkende liedjes. Lijkend op van alles en nog wat, waarbij ik me afvraag waarom deze band nooit in Nederland is doorgebroken. Het is er pakkend genoeg voor. Afgezien van het feit dat een platenmaatschappij actief achter zo’n groep moest staan, is het misschien ook wel omdat we al voorzien waren van soortgelijke bands.

Want soms denk ik aan Simple Minds qua sfeer en melodieën, soms aan Ultravox, zeker als de viool van tevens toetsenist Richard Zatorski klinkt. Bij Under the Hammer en het titellied denk ik dankzij de mooie gitaarlijnen van zanger David Sterry zelfs aan het Marillion van die dagen. Drummer Danny Simcic slaat bovendien regelmatig rake klappen, die het geheel net wat meer pit geven.
Tegelijkertijd grenst het soms tegen het overgladde aan, zoals hierboven terecht wordt opgemerkt over Send Me an Angel. Maar als daar weer de viool de boel zó opwarmt, dat het alsnog werkt, is het genieten. Mijn favoriet is het uptempo Broken Again met toetsenbombasme en viool.

Muziek die typisch is voor die tijd, zeker qua geluid; tegelijkertijd slagen de mannen er vaak in goede liedjes te schrijven en die van een pakkend geluid te voorzien. Ik mopper niet!

Deze band zegt me helemaal niks. Ik ga het ook eens ondergaan.

Op eigen risico….

Wat weet jij en ik niet? Is het erg?

Leuk Ronald, kun je een tussenstand geven van je reis door de synth wave so far? Vind deze band ook wat te glad helaas.

Ja, dat is een goed plan! Weet jij welk forum daarvoor een goede plek is? De forums zijn voor mij een superonverzichtelijke jungle...

Da's nog best lastig. Ik heb in het verleden gezien dat sommige MuMe'ers een persoonlijke reis langs hun muzikale ontdekkingen hebben vastgelegd in een eigen topic in de rubriek 'Toplijsten en favorieten'. Misschien past het daarin. Maar dat had je misschien vanaf het begin moeten doen, je bent nu al aardig op weg.

Toch is het misschien wel een leuk idee om een overzicht of samenvatting te geven van je reis. Je kunt er vast ook in meer algemene zin leuk over schrijven, vermoed ik. Nu moet je inderdaad de updates van de albums in de gaten houden en kijken waar jouw naam bij staat. Dat doe ik regelmatig, maar lang niet altijd. Dat geldt misschien voor meer forumleden die interesse hebben in je muzikale ontdekkingstocht. Er zullen dus best gaten vallen in wat we als volgers te zien en niet te zien krijgen.

't Is wel weer extra werk, dus je moet maar kijken of het haalbaar is. Maar volgens mij schrijf je soepel en makkelijk, dus wie weet. En ik zou me kunnen voorstellen dat meer mensen daardoor je schrijfsels gaan lezen.

Over dit album: ook ik was verrast om te ontdekken dat Real Life dus kennelijk een Australische synthwaveband was. Net als Dibbel ken ik ze alleen van Send me an angel, dat volgens mij een grote hit was in Duitsland. Ik heb het nummer op een verzamel-CD die duidelijk van Duitse makelij is, dus ik had dezelfde associatie. Op basis van dat ene, erg gladde en hitgevoelige nummer had ik het idee dat het een iets poppier/rockender versie van Modern Talking was... Maar ook ik ken ze alleen maar van dat ene nummer.

Er is ook een topic over synthwave ik heb daar wat gepost over Drab Majesty

Dank heren, komend weekend ga ik er eens voor zitten. Goed idee!

Laat ik het zo zeggen, ik begrijp de associatie "een synthwave versie van Modern Talking".....

Maar dan met de nadruk op synthwave? Laten we zeggen … in de verhouding 9/1? Dan is het te doen, toch?

Heb zojuist mijn beschouwing over de synthwave van 1979 tot en met 1983 in het voorgestelde forum geplaatst.