Diary of Dreams - End of Flowers (1996)

alleen de hoezen van die eerste drie albums zijn al prachtig, en belooft veel goeds!! Eigenlijk zijn die eerste drie albums van DoD ook de meest introverte en vooral dit album is erg persoonlijk vind ik,natuurlijk vind ik alles wat erop staat mooi maar voor mij springen de volgende nummers er toch net iets uit:

Scars of Greed
Oblivion
Cold deceit
Eyesolation
Tears of Laughter

soms is het zo moeilijk een keuze te maken voor je top tien, maar dit album deed mij gewoon het meest toen ik het net had gekocht, het is een erg rustig album zeker in vergelijking met wat DoD tegenwoordig maakt, de reden waarom ik toch dit album kies is omdat het me nog steeds veel doet maar vooral omdat die prachtige stem van Adrian Hates op dit album het beste naar voren komt,

Dit is een van de meest persoonlijke albums van Adrian Hates. Het hele album werd bijna door hem alleen opgenomen! Misschien muzikaal gezien geen hoogstandje maar wel wat de intentie en teksten betreft! Voor mij een van de meest oprechte albums ooit!

Tears of Laughter is om stil van te worden! Een heel mooi liedje.

Misschien een beetje vreemd om mezelf hier te citeren! Maar wie moet ik anders citeren?

Ik kom hier op terug. Dit album is muzikaal gezien wel degelijk een hoogstandje! Was het alleen maar al om de prachtige teksten en mooie begeleidende piano, synths en basgitaar. Allemaal door Adrian Hates zelf gedaan met begeleiding van Alistair Kane op gitaar. Mooi donker en ingetogen album. Waarvan wat mij betreft geen enkel liedje gaat vervelen. Een van de klassiekers(inmiddels!) in het genre dat zich wat sfeer en composities betreft kan meten met een album als Pornography van The Cure

Ik snap Perfume.

En hij mij ook.