Janis Ian - Breaking Silence (1993)

mijn stem

3,67 (15)

15 stemmen

Verenigde Staten
Folk
Label: Morgan Creek

All Roads to the River (3:05)
Ride Me Like a Wave (3:41)
Tattoo (4:20)
Guess You Had to Be There (4:07)
What About the Love? (4:59)
His Hands (5:18)
Walking on Sacred Ground (3:26)
This Train Still Runs (4:04)
Through the Years (3:41)
This House (5:05)
Some People's Lives (3:53)
Breaking Silence (3:10)

totale tijdsduur: 48:49

Links

Spotify Last.fm

4 BERICHTEN

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

4,0

Twinpeaks

geplaatst: 21 augustus 2017, 17:34 uur

Mooi puur album van Janis Ian. Het is natuurlijk allemaal wat soft ,maar tekstueel weet ze wel degelijk de juiste snaar te raken. Ook is het album opgenomen zonder synths en samples zoals ze in het boekje vermeld. Mooie kleine miniatuurtjes die het goed doen op de achtergrond met een boek en je lief aan je zijde .Meer heeft een mens soms niet nodig en voor die momenten is Janis Ian er . 4 sterren.

4,5

gaucho

geplaatst: 22 augustus 2017, 08:12 uur

Ha, nog iemand die deze vrij onbekend gebleven plaat op waarde weet te schatten. Dit is inderdaad een uiterst puur opgenomen album, waarbij alle liedjes klein gehouden zijn. Qua productie is het ook nog eens prachtig in balans allemaal; het is een van de best klinkende CD's die ik heb, volgens mij.

Maar het gaat natuurlijk om de liedjes. Ze heeft in Nederland een beetje een Libelle-imago, mede door de samenwerking met Conny Vandenbos. Maar Janis Ian is een songschrijver van de hoogste orde en dat bewijst ze hier opnieuw. Eind jaren zeventig was ze eventjes heel populair in Nederland, maar dat succes ebde snel weer weg. Ze kwam begin jaren negentig uit een diep dal - onder meer diep in de schulden - en bewees met deze come-back dat ze de kunst van het songschrijven niet verleerd was.

Tekstueel schrikt ze niet terug voor heftige thema's: huiselijk geweld (His hands), incest (de titelsong) en de Holocaust (Tattoo). Daarmee is het per saldo haar meest zwaarmoedige plaat geworden en misschien wel een van haar beste. De eveneens uitstekende opvolger Revenge (1995) was daarentegen van een opmerkelijke luchtigheid.

Ik vind het trouwens geen plaat om op de achtergrond te draaien, al snap ik dat-ie zich daarvoor leent. Juist als je 'm redelijk hard draait, vallen de muzikale details veel meer op. Dan hoor je ook goed dat haar stem - die altijd al opvallend zuiver was - na al die jaren nog niks aan schoonheid heeft ingeboet en hier door de klein gehouden instrumentatie nog mooier naar voren komt. Prachtplaat die veel meer mensen zouden kennen.

3,5

Theoden King

geplaatst: 8 april 2018, 12:41 uur

Prima comeback, maar geen plaat waar ik steil van achterover sla. Gekocht nadat ik Janis net had leren kennen via Up Til Now, een verzamelaar die ik in de praktijk toch vaker opzet. Niettemin 3.5 ster.