Ph.D. - Ph.D. (1981)

Ph.D. typisch zo'n duo wat één grote hit scoort en daarna niet meer. Voor mij is dit duo ook wat op de achtergrond geraakt. Het album van dit Britsche koppel heb ik in mijn bezit, maar draaien doe ik 'm nauwelijks. Waar dit in zit weet ik niet. Echt hinderlijk zijn de songs niet, maar ook niet pakkend, met uitzondering van de hit I Won't Let You Down wat ik nog steeds uit volle borst mee gil als het op de radio is. Wellicht is dit het antwoord op mijn vraag.

I won't let you down blijft nog steeds een geweldig nummer,de zanger ( jim diamond ) had in 1984 nog een redelijke hit met ''I should have known better'' en maakte nog 1 album ( double crossed ) maar daarna nooit meer wat van gehoord

Schaam je nu niet zo. Kom er voor uit dat je dit album in de kast heb staan. Geef punten en praat met ons mee. Zes stemmen en een paar berichten is wel erg weinig.

Ik zou willen dat ik dit album had maar het blijft enkel bij het singletje "i won't let you down"dat in de kast staat.

Schijnt weer leverbaar te zijn net zoals het andere album van de heren.

Het is toch wel teleurstellend dat de weer uitgebrachte uitgave precies de 10 liedjes bevat van het origineel en er dus geen enkele bonustracks te vinden zijn. En dan is er ook nog een nieuwe cd Three genaamd!

De single I won,t let you down is goed en verder vind ik alleen nog War years goed.

Ik vind het, op de hit na, bijna allemaal uitstekende nummers en begrijp dan ook niet waarom dit album mijns inziens zo laag geclasseerd is.

Dat begrijp ik ook niet.

Het is op zich geen slechte plaat, maar door de airplay van I Won't Let You Down destijds heeft het album niet kunnen uitgroeien tot iets wat een blijvende indruk achter laat. Je hoorde op de radio louter de hit en dat was het dan. Ja, en dat verklaart mijns inziens ook het lage aantal stemmen op dit album hier op de site.

Even een correctie: de heruitgave is juist NIET precies zoals het originele album was. I Won't Let You Down is nl. op de heruitgave de single versie en niet de album versie. De single begint met wat eigenlijk het slot van het nummer is en dat is jammer vind ik wat dat vind ik nou juist in de albumversie het schitterende kadootje aan het eind. En waarom dan niet gewoon beide versies op die heruitgave gezet? Plek zat namelijk.

Of te wel het zijn nog steeds dezelfde 10 liedjes (welliswaar met 1 iets afwijkende versie) zonder bonustracks zoals ik al schreef

Oei, deze kocht ik nog een beetje op geluk omdat I won't let you down zo goed was. Poor city kan er nog mee door. Maar de rest is erg POOR

Ik ken alleen de single 'I Won't let you down' (Ik kan dus niet stemmen op dit album). Maar het is wel een heel mooi lied. Ik heb hem vandaag weer eens aangezet, omdat ik de single op nr. 1111 mijn in Quote-lijst allertijden van 2014 heb geplaatst.

je Quote lijst allertijden?

Ja, laten we zeggen een allertijden-lijst die ik jaarlijks of een keer in de twee jaar samenstel. Het is een lijst van de 1200 beste platen gemaakt, deels afgeleid van de Veronica-Top 1000, de Top 2000, de Hemelse 100 en stemwaarderingen op musicmeter en andere deellijsten. Ook mijn smaak laat ik een beetje meewegen in die lijst. Het nummer van Ph.D 'I won't let you down' plaatste ik ook nog laatst in deze lijst. Ik heb wel de lijst vergroot van Singlelijst Top 1000 naar Top 1200. Anders stonden vele platen er niet meer in. Zo is er bijvoorbeeld naast 'Kayleigh' van Marillion ook drie platen van die band in de lijst bijgekomen, omdat ik vond dat 'Easter', 'You're gone' en 'Script for a Jesters tear' sowieso inhoren.

R.I.P. Jim Diamond

Per toeval tegengekomen en dat is meer doordat die titel me vrij bekend voor kwam; I won't let you down gaat inderdaad nog altijd prima mee. Ik dacht dat het gezongen werd door een vrouw, nou ja, zo lang heb ik het dus al niet meer gehoord.

Ooit als LP in mijn bezit gehad, maar weggedaan. Ik kan me er behalve de hitsingle weinig meer van herinneren, behalve het openingsnummer (en tweede single naar ik meen) Little Suzie's on the up. Dat nummer kwam ik jaren later nog eens verrassenderwijs tegen op een album van de Amerikaanse hardrockband Tesla, in een heel wat betere uitvoering. Maar kennelijk was dat nummer dus ook bij enkele mensen aan de andere kant van de oceaan blijven hangen...

Het staat mij ook nog bij dat de LP-versie dat stevige toetsen-intro van het refrein ontbeerde, dat de single wel had. Volgens mij begon de LP-versie meteen met de zang van het eerste couplet. Ik vermoed dat dat intro op de single er later bij bedacht is om het als single meer 'power' te geven - de single was daardoor ook wat langer. Dat was dus al meteen een tegenvaller toen ik de LP opzette.

EDIT: ik zie dat Chris X hierboven ook al refereert aan dat verschil. Hij hoort liever de albumversie, omdat die op die manier toewerkt naar een climax. Tja, daar valt ook wel wat voor te zeggen.

De single heb ik nog wel - prima nummer. Maar Ph.D. bleek dus een echte eendagsvlieg, al scoorde zanger Jim Diamond enkele jaren later nogmaals met een flinke hit: I should have known better.

"I won't let you down" ken ik van een verzamelalbum. Briljante single. Samen met Break my Stride een van de beste one-hit wonders van de 80's.

Album is ook het beluisteren waard. Neem alleen al het openingsnummer ....

I won't let you down is inderdaad een prachtige one -hit wonder. Break my stride heb ik toch wel moeite mee! Betere one hit wonder,s uit the 80's vind ik;- Bap( Kristalnaach, Cutting Crew ( I just died in your arms tonight), Sly Fox (Let's go all the way), Peter Schilling (Major Tom) en er komen er nog wel een stuk of 20 voor in aanmerking. Maar het is allemaal subjectief natuurlijk

Daar doe je BAP wel even zwaar mee te kort zeg. Een lijst van albums van heb ik jou daar en Kritallnaach was bepaald niet het enige hitsucces, bij ons misschien wel, maar in de Duitstalige landen waren ze op dat moment al langer populair en daarna ging het ook nog wel een poosje verder. Volgens mij, maar helemaal zeker ben ik niet, bestaan ze nog steeds.

Ik had het inderdaad over one hit wonders in Nederland. Peter Schilling heeft ook veel meer albums uitgebracht. Overigens had Matthew Wilder (Break my stride ) nog een hit in Nederland -The kid's American en heeft 2 albums uitgebracht. Dus dat is ook geen one hit wonder. Maar ja zo kunnen we alles wel onder een vergrootglas leggen

Net weer eens geluisterd. Helaas via youtube. Is namelijk nergens meer te vinden op cd. Een ook spotify heeft het niet. Prachtig album naar mijn mening. War city.... theres no answer to it.... stuk voor stuk briljantjes. Ik raad iedereen die iets met new wave-achtige muziek heeft aan deze eens goed te beluisteren. En mocht iemand de cd graag kwijt willen...?

Op Discogs... Ph.D. - Ph.D. (All Versions) For Sale at Discogs Marketplace ? vanaf enkele euro’s

Tja, helaas heeft Ernie Ball het over de CD-variant. En die is op zijn goedkoopst 100 Britse ponden. En de duurste meer dan 400 dollar...

Dat is een beetje de omgekeerde wereld, met het tegenwoordige prijspeil van de gemiddelde LP en CD in gedachten. Maar er zijn dus ook CD's die heel zeldzaam zijn en waarvoor flinke bedragen gevraagd (en soms ook betaald) worden.
De LP van dit album werd destijds heel goed verkocht in de slipstream van die nummer 1-hit en is dus tweedehands nog volop te vinden. Maar de CD werd jaren later slechts in beperkte oplage geperst, eerst uitsluitend in Japan en later op het piepkleine Voiceprint-label. Daar betaal je nu dus de hoofdprijs voor als je 'm per se op een zilveren schijfje wilt hebben...

Inderdaad maar dan zo:Tesla - Little Suzi (1987)

Deze plaat ooit eens gekocht omdat ik een plaat mocht uitzoeken van mijn oma, maar ik kon niets vinden wat ik leuk vind... toen deze maar. Pakte me niet, niet veel later als één van de weinige platen van de hand gedaan. Nu ontiegelijk vele spijt van. Een echt kwaliteitsplaatje. Was er gewoon niet klaar voor toen 'ie uitkwam. Wat mij betreft geen zwak moment te vinden, wel echt favorieten zoals de opener "Little Suzi's On The Up" (later idd aardig gecoverd door Tesla), "War Years" en het sublieme "Poor City"!
Btw, wat is de latere cover een godsgruwelijk lelijk ding...

Oh en de opener van de B kant "There's No Answer To It" is ook een heerlijk ding...

Ph.D was overigens een trio: Simon Phillips, Tony Hymas en Jim Diamond.
Phillips mept er hier behoorlijk op los af en toe en Jim Diamond zingt hier een stuk feller dan op zijn solo-album(s) en benadert soms Roger Chapman op een ietwat speenvarkenachtige manier.
Zwaar aangezette, wat symfo-achtige popmuziek met naast de gekende nummer-1 hit ook nog als goede nummers het bijna-hitje Little Suzi's On The Up, het heerlijk lompe War Years, Poor City en afsluiter Radio To On.
De rest laat zich ook wel aanhoren.
Vooruit net 3,5* dan.
Op vinyl, in nieuwstaat, Duitse persing.

Geweldig drumwerk inderdaad hier. "Poor City" alleen al.

Toen dit uitkwam was ik een jaar of acht, ik was toen een enorme Elvis Presley fan maar I Won't Let You Down was een van de eerste pophitjes die ik geweldig vond. Ik vind het nog steeds een heerlijk nummer, het is ook de opener van mijn 80's playlist op Spotify. Gek genoeg heb ik nooit de behoefte gevoeld het hele album te luisteren...