Adrian Borland - The Last Days of the Rain Machine (2000)

Een postume solo-CD van de in 1999 overleden voormalige Sound-voorman die een meester was in introspectieve, melancholieke liedjes. Hij voegt er hier nog eens zeventien aan zijn indrukwekkende totaal toe, alle opgenomen met niet meer dan een akoestische gitaar, twee microfoons en vier sporen. Liedjes uit de jaren 1994 - '98, waarvan er al zeven te horen waren op 700 Miles Of Desert, het tweede album van White Rose Transmission, de groep die hij samen met Carlo van Putten (The Convent) oprichtte. Liedjes met veelzeggende titels als "Running Low On Highs" en "Love Is Such A Foreign Land".

Nee, het zat Adrian in het leven bepaald niet mee. "My spirit's free, you won't get me," opent hij nog hoopvol in "Walking In The Opposite Direction", maar in het tweede nummer, "Inbetween Dreams", zingt hij al: "Passing time/Mocking time/Killing time/Inbetween dreams", en: "Sometimes dreams are all you need". Erg mooi en veelzeggend is ook het titelnummer: "We thought we could force nature's hand/But she turned her guns on us". Indrukwekkende teksten, sterke, sobere melodieën. De zanger is vertrokken, hopelijk naar een betere plek, maar hij leeft voort in talloze mooie, treurige liedjes.

Dit is nou Adrian Borland alleen met zijn akoestische gitaar.
Ik moest er enorm aan wennen, alleen Adrian Borland kennende uit The Sound periode...maar hier bewijst hij dat hij ook zonder The Sound of met wie dan ook prachtige liedjes kon schrijven én zingen. Hoe eenvoud toch mooi en zo ontroerend kan zijn.

Adrian Borland live in de ww 1994. In de stijl van The Last Days of the Rainmachine...te beluisteren http://www.lvp-site.nl:8000...

Adrian Borland is ook akoestisch heel mooi, maar na 17 nummers zit ik er wat akoestisch betreft toch wel doorheen. Zo kwam het dat ik de nummers op het einde niet zo waardeerde. Toen ik hier enkele nummers apart van ging luisteren drong de echte kracht van deze nummers pas echt tot me door (Scales Of Love and Hate: echt een dijk van een nummer). Toen ik de cd hierna weer als geheel ging luisteren beviel hij me een stuk beter. Bij sommige nummers had ik de uitwerking nog wel willen horen, andere nummers (zoals hierboven genoemde) waren akoestisch perfect en hadden niet beter gemaakt kunnen worden. Hele trieste, deprimerende, maar wel prachtige cd.

Deze link werkt niet meer. Is er nog een andere link waar het concert te beluisteren is?

De opnames worden opnieuw uitgebracht door Sounds Haarlem Likes Vinyl, onder een andere titel, met andere tackvolgorde, geremastered en met extra nummers.

Scales of Love And Hate - Record Store Day - recordstoreday.nl