Second Layer - World of Rubber (1981)

Ik zie nu dat dit een project is van Adrian Borland, hier had ik nog nooit van gehoord. Wat voor muziek is dit El Ninjo?

Dit is een experimentele plaat van Adrian Borland en bassist Graham Green. Is dus zeker een ander geluid dan op de platen van The Sound: meer nadruk op (dub) bas, elektronische drums en effecten zoals in Definition Of Honour, In Bits, Distortion en Underneath The Glass. Zang en gitaar van Borland blijven natuurlijk herkenbaar, maar de gitaar treedt toch minder op de voorgrond. De nummers Fixation (vind ik het beste nummer van de plaat) en Zero leunen misschien het meeste aan bij de muziek van The Sound. Japanese Headset is een experimenteel stukje (lijkt een beetje op de band Suicide) en Black Flowers sluit op een donkere manier de plaat af (zoals wel vaker ook bij The Sound zelf gebeurde): een simpele baslijn over een al even simpele, trage drumbeat, het repetitief gezongen 'Black Flowers' en flarden gitaar en tekst.
De Plaat is zeker het proberen eens waard (eerder verschenen er trouwens al twee EP's onder de naam Second Layer), maar de muziek haalt toch maar sporadisch het niveau van The Sound op haar best.

Voor de echte "die-hards" een niet te missen "side project" van
The Sound voorman Adrian Borland en basgitarist Graham Bailey. Helaas is de plaat zeer zeldzaam geworden en dat is wederom jammer.

Toppers van deze plaat: "Definition of Honour", "In Bits", "Fixation" en het onheilspellende "Black Flowers".

Inderdaad heel bijzonder dit. bewijst maar weer eens hoe veelzijdig Adrian Borland en Graham Bailey waren. Heel anders dan The Sound

Het is één van de vele laagjes van Adrian. Telkens...als ik deze man hoor....proef je de naargeestigheid van dat moment en bovenal...de beelden in mijn hoofd blijven zwart/wit.

Een klassieke plaat die bijna niemand kent. Volgens mij bestaat er nog steeds geen cd release van dit album, gelukkig heb ik die vinyl edition.

Dan denk ik dat je ook met de vinyl edition iets unieks hebt Harald, je kan deze plaat uberhaupt nergens meer krijgen Ik heb de mp3 versies dankzij Alicia

Ja....dat denk ik ook.

Ik heb de vinyl plaat net op Ebay kunnen vinden voor een vaste prijs van euro 69,--

Ben hem nu aan t binnenhalen, erg benieuwd naar dit project

Goede idee dit jaar met deze plaat af te sluiten...

En ik zag dat we hem nog geeneens op de pc hadden staan

Die reptile toch

Hij is binnen, dus straks lekker luisteren, mn bevindingen en sterretjes volgen!

Hoor dit voor het eerst nu. Stuk vager dan The Sound, dit is zo nu en dan puur gothic, zo donker... Klinkt toch best lekker... €69,- op ebay... hm... dan bied ik hem nu aan voor €59,-

Gekocht op ebay voor nog geen € 10,-- op cd, nieuw, dus zo zeldzaam is ie niet (meer)... aardige plaat.... geen meesterwerk...

Ik denk dat Borland en Bailey niet zo heel veel tijd en energie in dit project hebben gestoken. Veel nummers blijven toch hangen in een eerste aanzet. Best jammer, want er had naar mijn gevoel veel meer ingezeten. Max Meyers had dit bijvoorbeeld mooi kunnen aanvullen met broeierig toetsenwerk.

Klopt, is een reissue van uitgekomen in 2009 op Cherry Red. De LP vind ik persoonlijk interessanter om te hebben.

Heb 'em in m'n handen gehad; vond 40 euro teveel geld - en praten ging niet.

Had je je gebit niet in ofzo?

Doe jij altijd je gebit in als je gaat praten?

Nee, ik heb hem alleen in met eten, maar ik had het over jou.

Hier is al lang niet geschreven, maar in 2015 is er een reissue uitgekomen op vinyl (door Dark Entries). Het is een dubbelalbum waarvan LP 1 het originele album bevat en LP 2 de beide EP's en nog 5 tracks waarvan de afkomst me onduidelijk is. In elk geval is het een uitstekende uitgave van deze toch wel heerlijke plaat. Ik hou wel van deze iets meer experimentele vroege 80's new wave.

Wat een fantastische, kille, donkere wave-plaat is dit.
Zo hoekig en donker als deze heb ik ze nog niet vaak gehoord.
Zo zal een depressie klinken en warempel, Rusland is net binnengevallen, het voelt nog lekker ook.
Borland is "In Bits" (met een gate-effect dat de woorden afbreekt en afstompt) en smeekt "Save Our Souls".
Maar ook is er energie in een uplifting nummer als "Fixation" of "Distortion".
Elk nummer heeft (minimaal) haakje. Minimale minimal wave is dit. "Zero" ontspoort tegen het eind, het openingsnummer eindigt spontaan en "Japanese Headset" is een bad-koptelefoon-trip van jewelste: "TALK TALK TALK TALK". Daarna is het nog even volhouden met je eigen begrafenis op "Black Flowers". De kerkklokken luiden en de mis begint.
Als je dan tegen het eind de bonustrack kunt afspelen en de stem van Roxanne New hoort, enkel dan, kom je weer tot leven.

4,5*