Philip Oakey & Giorgio Moroder - Philip Oakey & Giorgio Moroder (1985)

mijn stem

2,87 (15)

15 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Italië
Pop
Label: Virgin

Why Must the Show Go On (4:10)
In Transit (0:56)
Good-Bye Bad Times (3:51)
Brand New Love (Take a Chance) (3:59)
Valerie (3:24)
Now (3:26)
Together in Electric Dreams (3:52)
Be My Lover Now (3:51)
Shake It Up (4:16)
Together in Electric Dreams [Extended] * (6:26)
Together in Electric Dreams [Instrumental] * (5:10)
In Transit * (0:50)
Good-Bye Bad Times [12" Remix] * (5:40)
Good-Bye Bad Times [Instrumental] * (5:20)
Be My Lover Now [12" Remix] * (6:14)
Be My Lover Now [Instrumental] * (4:58)

toon 7 bonustracks

totale tijdsduur: 31:45 (1:06:23)

3 BERICHTEN

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

3,5

foxhusky

geplaatst: 13 augustus 2008, 08:21 uur

Ik heb de remaster-CD uit 2003, met de extra tracks 10 t/m 16. De extra tracks zijn de 12" versies van de singles, met de b-kantjes wat dan weer de instrumentale versies zijn van de singles.

Helaas lijken de nummers op dit album erg veel op elkaar. Dat maakt het ook zo zwak, ik had graag wat meer variatie gezien. Philip Oakey is herkenbaar aanwezig met zijn stem. Soms lijkt het alsof je naar The Human League zit te luisteren.

Het meest zwakke nummer is "Shake it up". Het sterkste nummer is het bekende "Together in Electric Dreams", die je ook vaak op verzamelalbums van The Human League terug ziet. Fijn dat hier ook de lange versie op staat.

1,5

Tribal Gathering

geplaatst: 17 april 2010, 16:20 uur

Ik heb deze aangeschaft nadat ik Together in Electric Dreams laatst weer hoorde. Natuurlijk klinkt het erg jaren '80 maar desondanks een erg fijn nummer. Dit album is ontstaan naar aanleiding van deze single. Als je de achtergrond van het album weet, kun je nagaan dat het eindresultaat wat tegen kan vallen.

Het album duurt ook dan ook nog maar een kleine 33 minuten en de b-kanten zijn 12" versies of instrumentale versies. Oftewel alles wat is opgenomen is ook op het album verschenen.

Deze lange inleiding is eigenlijk alleen bedoeld om aan te geven dat er diverse redenen zijn om op voorhand aan te nemen dat dit album waarschijnlijk compleet ruk is. Als je dan toch de gok gewaagd hebt blijkt tijdens de eerste keer draaien dat de jaren 80 sound van Together in Electric Dreams haast subtiel te noemen is in vergelijking met de standaard gefabriceerde blikken sound van de rest van de nummers.

Naast een stem voor Together in Electric Dreams is mijn tweede stem gegaan naar de overgang van track 1 naar track 3 genaamd In Transit. Ik kon werkelijk geen ander hoogtepunt verzinnen.

Ach, het album was lekker goedkoop, dus het doet niet al te veel pijn, maar je bent beter uit met een verzamelaar van The Human League waar Together in Electric Dreams ook op staat.

Conclusie : Absoluut geen aanrader