J.J. Cale - The Very Best Of (1997)

Allereerst dank aan de crew voor het toevoegen van dit album. En wat voor album! Ik had nog nooit van J.J. Cale gehoord, tot ik op de radio een keer het nummer Cocaine hoorde. Ik was meteen gegrepen door de sfeer en ik besloot bij de dichtstbijzijnde platenboer langs te gaan om te kijken of er wat te vinden was. Na enkele minuten luisteren kocht ik de CD en ik heb er geen spijt van gehad!
Vooral 's avonds laat op zijn best! Als je nog een verslag moet tikken of gewoon wat zit te surfen... Heerlijke, rustige en sfeervolle muziek.

Geweldig verzamel album van JJ Cale!
Eigenlijk alleen maar geniale nummers! En erg relaxed!

Leren kennen via 'Magnolia', dat op de soundtrack staat van Any Way The Wind Blows.
Bij een eerste luisterbeurt word je direct gegrepen door een aantal deuntjes en ik denk dat het alleen maar beter wordt.

lekkere cd van de heer cale , favoriete nummers ; city girls en cajun moon , maar de rest is ook oke

Zeer aanbevelenswaardige verzamelplaat van J.J. Cale . Deze man is een legende. Een rasmuzikant. Alle hoogtepunten uit zijn loopbaan op deze fantastische compilatie.

De beste blijft echter de onlangs in Nederland voor een 'prikkie' te verkrijgen 3cd album: 'Collected'.

Anyway the Wind Blows is de verzamelaar die je echt moet hebben van JJ Cale, maar als je het met minder nummers moet stellen is dit geen slechte keuze.

Voortreffelijk en eigenwijs artiest is dit. Muziek voor alle leeftijden, voor alle mensen, maar graag voor de late uurtjes, want dit is zo hééééélijk laidback!

5 stars, no doubt about it
*****

Mama don't heeft echt zo'n gave tekst. Prachtige compilatie van J.J. Cale's topnummers. Allemaal doordacht en dan met een prachtig sfeertje eronder. Lekker slepende muziek zoals alleen JJ dat kan.

Normaal heb ik geen hoge pet op van verzamelaars: ze geven meestal maar een mager doorslagje van het werk van de artiest, de context van de nummers ontbreekt en vaak passen de nummers ook zo niet goed samen op eenzelfde cd. Verzamelaars kunnen echt een zeer vertekend beeld geven van een artiest, dus in principe probeer ik zoveel mogelijk de echte albums te beluisteren, te beginnen bij het debuut of het meest hoog aangeschreven werk.

Niet bij JJ Cale echter! Zijn reguliere albums bevatten steeds pareltjes, maar ook wel wat mindere nummers (met Troubadour en Naturally als uitzonderingen). Ook is zijn stijl zodanig herkenbaar dat de nummers niets aan kracht inboeten als ze op een verzamelaar worden geslingerd. Naar mijn aanvoelen is hij vooral een live-performer, die af en toe met zijn werk naar buiten (moet) komen. Een verzamelaar geeft dan een beter overzicht van zijn oevre dan een paar van zijn cd's. Deze zijn immers enkel momentopnames, en bovendien meestal erg kort.

Leer JJ Cale dus kennen via deze verzamelaar, of beter nog via 'Anthology' (Any way the wind blows), want daar staat nog meer lekkers op!
Sowieso is hij een fantastische artiest met een uniek geluid. Ook een erg 'troostende' stem vind ik, altijd een kalmerende werking op mij. Zeer de moeite van het ontdekken waard.

Cocaine. Is het nummer van J.J. Cale of is het gecoverd van Eric Clapton?

Cocaine is van J.J. Cale, gecoverd door Clapton.

kort en duidelijk. Thx!

Dit is voor mij de enige artiest waarbij het niet stoort dat elk nummer bijna hetzelfde klinkt. Geweldig. Moet altijd lachen als ik hem hoor. Zo van "daar gaat ie weer, Hakkepuf, hakkepuf !"

Volgens mij is dit een perfecte artiest om een verzamelaar van in huis te hebben. Heb deze nu beluisterd, maar klinkt inderdaad heerlijk relaxt voor als je iets in huis aan het doen bent op de late avond.

Om hier speciaal voor de gaan zitten is niets voor mij, maar zeker de bijna perfecte late avond achtergrond cd.

Krijgt van mij 4* en dat voor een verzamelaar. Goeie plaat dit, zet ik altijd op als ik werk.