Dat lijdt geen twijfel. De muzikale invloeden werden hierboven al aangestipt, maar visueel zijn de overeenkomsten nog sterker. Toen ik Daft Punk voor het eerst in die ruimtepakken zag, dacht ik meteen: hé, Space - het kon niet anders of ze moesten dat hier vandaan hebben.
Typisch dat zo'n kitscherige, inderdaad zwaar verouderde muzikale formule veertig jaar na dato zo invloedrijk blijkt. Want destijds was ook ik als tiener aardig gegrepen door Magic fly. Ik kocht de single in '77 en ging kort daarna zelfs zover om het album te beluisteren. Maar nee, daar gaf ik mijn schamele zakcentjes toch liever niet aan uit, bedacht ik me al tijdens het voorbeluisteren in de platenzaak.
Later de LP nog wel voor 1 euro op de kop getikt in de kringloop, maar hij maakte dezelfde indruk als toen: vrij slappe hap, zwaar gedateerd, met die plastic disco-drums en roto-toms, en volgens mij ook niet grensverleggend of baanbrekend in 1977.
Afgezien van de vocale overeenkomsten hoor ook ik weinig gelijkenis met I feel love van Donna Summer. Dat nummer was in hetzelfde jaar wel een paar stappen verder. Dat klonk écht futuristisch, waarschijnlijk ook doordat ook het ritme uit een sequencer kwam, terwijl Space nog een 'gewone' drummer gebruikt. Daardoor klinkt het toch teveel 1977.