Kevin Ayers - Sweet Deceiver (1975)

Niet zijn beste voor mij, maar Elton John pingelt hierop zo lekker.

Misschien inderdaad niet zijn beste, maar de opener blijft een schitterend nummer en met iets als Guru Banana komt alleen Kevin Ayers goed weg!

Ik heb dit album ooit voor een euro kunnen kopen in Frankrijk op vinyl. Kevin Ayers, natuurlijk de naam is bekend, maar ik was nog te jong toen hij successen vierde met allerlei groepen, Soft Machine, Gong. Kevin Ayers , muzikant uit de Canterbury scene, ik was daar toen nog veel te jong voor. En om dat tijdperk in te halen valt niet mee. Maar ik doe mijn best.
Onvoorstelbaar met wie hij allemaal samen heeft gespeeld, Daevid Allen, Robert Wyatt, David Bedford, Mike Oldfield, Andys Summers, Nico, Eno en John Cale en ik kan zo nog wel een tijdje doorgaan.
Kevin Ayers zat nooit erg lang in groepen, vaak brak het toeren hem op en hij verliet Engeland voor het zomerse Mallorca en later Zuid Frankrijk. Geef hem eens ongelijk !
Dit album was eigenlijk een ware hel voor Kevin Ayers, de producer begreep het album niet geheel volgens Wikipedia. Maar het vreemde is dat op de plaat zelf staat dat Kevin Ayers en zijn beste muzikale kameraad Ollie Haircut het album hebben geproduceerd.
In ieder geval, het album werd een flop en het zelfvertrouwen van Kevin kreeg een flinke knauw en hij trok zich terug op Mallorca.
Ik ken het ander werk van Kevin Ayers onvoldoende om het te vergelijken, maar op zich is dit geheel geen slecht album. Elton John speelt zo nu en dan mee op piano, dat klinkt prima, net zoals de andere gast muzikanten. Misschien is het allemaal niet origineel genoeg.

Na dit album ontfermde Harvest zich weer over Kevin Ayers en brachten een 'best of' album van hem uit dat het opvallend goed deed. Van Harvest mocht hij nog wat albums maken, maar toen de punk als een tsunami de muziekwereld overnam kwam Kevin Ayers meer en meer in de vergetelheid en trok zich opnieuw terug op Mallorca. Platen uitgeven bleef hij wel doen, maar met grotere tussenpozen. In Engeland en Amerika ging zijn muziek onopgemerkt voorbij, maar Europa pikte het nogal wel op, vooral in Spanje en Nederland ! En hij trad ook weer regelmatig op met Ollie Haircut die in 1992 overleed, een grote klap voor Kevin. Normaal verwacht je dan weer een terugtrekken op Mallorca, maar nu bleef Kevin Ayers regelmatig touren met een band of maar met één extra muzikant.
In 2013 overleed Kevin Ayers.

Fijn dat er weer wat aandacht en waardering is voor Kevin Ayers. Naar aanleiding van de post van Teacher heb ik hem vanochtend weer eens een draai gegeven. Ik blijf het album wel wat zwakker vinden dan de drie hieraan voorafgaande, én het hieropvolgende album. Maar toch was het weer een aangename luisterbeurt.

Op dit album komen - net zoals op zijn meeste albums - allerlei verschillende stijlen langs. Zijn kracht zit hem echter in het feit dat hij zijn muziek niet al te serieus nam. Met dát, samen met zijn warme aangename stem, houdt hij het boeltje toch altijd netjes bijeen.

Een paar keer per jaar draai ik de jaren '70-albums van de wat excentriek, en een tikkeltje luie Kevin Ayers. En het liefst achter elkaar, en in chronologische volgorde.

Op Sweet Deceiver maakt Kevin een beetje een knieval voor de commercie. Wat meer conventionele rock en pop. Het experimentele komt hooguit nog een tikkeltje aan bod in het fijne Circular Letter.