Bruce Hornsby - Halcyon Days (2004)

Weinig nieuws onder de zon, maar geen slecht album. Voelt voor mij als een tussendoortje. Bruce gaat nu meer de jazz en folk-kant op. Let op Camp Meeting (2007), met jazz-grootheden Christian McBride en Jack DeJohnette. Eigen nummer tussen standards van Coltrane en Davis, je moet maar durven!

That's the way it is....popklassieker, maar meneer Hornsby weet meer uit zijn piano te toveren, ditmaal zonder The Range maar met zijn vrienden.
Vooral tot aan Halcyon Days is het Bruce Hornsby & Friends. Met verdienstelijke bijdrages van Eric Clapton, Sting en Elton John. De nummers hebben een mooie opbouw, goede teksten en sluiten goed bij elkaar aan wat sfeer betreft.
Met What the Hell Happened kan het goed zijn dat Bruce een eerbetoon aan Randy Newman wilde geven, want het zou zo een nummer van hem kunnen zijn. Hooray for Thom, zou zo van Toy Story 3 kunnen zijn en had net zo goed Hooray for Woody kunnen heten. Edoch beide zijn vermakelijke nummers. Daarna wordt het ietwat wisselvallig met een aardig instrumentaaltje Song F en afsluiter Lost in the Snow met Sting.
Toch vind ik het zekers geen tussendoortje. Dit album kent ook wat wereldse geluiden, vooral in de beginfase en laat een geinspireerde Hornsby horen, die zijn verleden lijkt te willen afschudden.

Naar mijn bescheiden mening is dit een van zijn beste albums. Afwisselend, mooie nummers. Een stuk beter dan zijn album "the way it is".