Al Green - Full of Fire (1976)

Niet het beste werk van Al Green. Teveel herhaling van het bekende recept. Is best lekker, maar heb het wel een beetje gehoord nu.

Laat Al Green gewoon maar doen waar hij goed in is: heerlijke ongecompliceerde soulalbums maken. Soms komt het misschien wel over als teveel van het goede maar ach, dit is gewoon echt zijn ding. ‘Full of fire’ is een heerlijke plaat. Met name de nummers ‘That’s the way it is’, ‘I’d fly away’, 'Soon as I get home', het funky 'Let it shine' en de geweldige (!) cover ‘Together again’ zijn erg mooi. De combinatie van laidback arrangementen en zijn warme stemgeluid zorgen voor een album waarbij je heerlijk kunt chillen, vooral in de avonduren.

Eens met Angelo en ik zou daar ook graag nog een Full of Fire willen toevoegen.

Al Green is een van mijn favoriete soulzangers, en toen ik dit album op cd in de uitverkoop aantrof heb ik geen moment geaarzeld. Ik kende het al als een prachtig, warm klinkend album, vol schitterende arrangementen, en (voor mij in ieder geval) zeer rustgevend van klank. Dit kan ik gerust uren achter elkaar horen, en al is het dan misschien niet zo goed als Let's Stay Together, ik heb het al diverse malen gedraaid vandaag. Wat een aparte cover van Together Again trouwens, wat zou Buck Owens daar van hebben gevonden?