Zeker Singing in the Shower is dankzij de bijdrage van Sparks een erg leuk nummer geworden. Fred Chichin, de mannelijke helft van dit zingend echtpaar overleed vorig jaar aan kanker.
Vorig jaar juni (of was het mei) Les Rita live mee mogen maken in Keulen, capaciteit 300 man, 200 verkochte tickets. Beste concert dat ik van ze gezien heb. Ook de begeleidende band was om de vingers bij af te likken; een beetje stonessoundachtige gitarist, een mooie lopende vullende subtiele bas, fantasievolle toetsenist, een perfect geheel, niet te onderschatten ook de akoestische gitaar van Fred Chichin die de variëteit tot een geheel maakte. En dan Catherine Ringer, het mens is volledig van elastiek evenals haar stembanden. De energie die zij uitstraalt werkt zo ongelooflijk aanstekelijk, invaliden zouden spontaan gaan meespringen.
Het repertoire, vaak verrassend (Yaktagan, met een heuse can-can, doe het maar eens op je 50ste...) zonder nummers van Cool Frénésie en La Femme Trombone, maar wel met zowat het volledige Variéty. Helaas geen Le Petit Train en Marcia Baïla.
Een kwartier na de toegiften kwam Ringer nog meeneuriën met Blondie die gedraaid werd.
Dit concert was 1 van de hoogtepunten uit mijn leven.
Een paar maanden later in oktober vorig jaar naar Les Rita in Brussel (AB). Helaas was Fred Chichin ziek (zijn moeder heeft gebeld om te zeggen dat hij niet kan komen vanavond grapte CR), er was geen vervangende akoestische gitaar, wel een andere bassist (helaas, veel te prominent kletterend aanwezig, iets wat bij veel nummers niet in orde was. Bij nummers als 'Andy' dan weer wel...).
Catherine Ringer was weer helemaal oké, het repertoire weer iets anders dan in Keulen en Parijs.
Toch was dit de minste in een serie van ± 10 optredens die ik van ze gezien heb de afgelopen 15 jaar. En dat vind ik ontzettend erg, zeker toen bleek dat Fred Chichin terminaal ziek was.