John Mayall - Wake Up Call (1993)

Na lang niet meer beluisterd te hebben, onlangs toevallig uit de kast getrokken en toch weer genoten van deze bluesman pur sang.
Niet zijn sterkste, maar toch onderhoudende plaat.

***1/2

Onder anderen Mick Taylor werkt mee op deze cd. Uitstekende muziek, maar de voorganger 'A sense of place' was beter.

Undercover agent for the blues, oorspronkelijk van Tony Joe White, nu met zang van John Mayall en Coco Montoya op gitaar vind ik het beste nummer van deze cd. Dat vergat ik er gisteren bij te schrijven.

Dat vind ik eigenlijk ook.
Al is dit een lekker album, met prima gitaarwerk van Coco Montoya en goede mondharmonicapartijen van Mayall zelf, voor mij staan er te weinig hoogtepunten op. Luister ik wellicht té kritisch, of is de formule toch wel een beetje sleets geworden, zo vroeg ik mij af toen ik de cd (meegenomen uit een kringloper) afluisterde. Het valt mij namelijk op dat het Tony Joe White-nummer lekker fris klinkt, en dat gevoel heb ik helaas lang niet bij alle nummers.
Een paar keer veerde ik op, o.a. toen Albert Collins soleerde op "Light the Fuse".

Interessant ook is de compositie Maydell van Warren Haynes en Johnny Neel, deze is namelijk bij The Allman Brothers pas in 2003 op een studioplaat terecht gekomen. Warren Haynes maakte zowel in de jaren '90 als later in de jaren '00 deel uit van the Allman Brothers, maar Neel maar een korte tijd in de jaren '90. Beiden waren wel lid van The Dickey Betts Band rond 1988. Ergens tussen 1988 en 1993 moeten Neel en Haynes dit nummer hebben geschreven en het kwam dus pas uit in 2003.

Maar hij staat dus op deze plaat als eerste, in 1994 is deze song wel op Neel's soloplaat (Johnny Neel And The Last Word) verschenen. Is deze song dan speciaal voor Mayall geschreven? Hoe kwam hij eraan?
Het zijn dit soort zaken die muziek zo leuk maken voor mij.

Overigens een erg fijne plaat, met een mooie selectie aan gastartiesten (Buddy Guy, Mick Taylor, Mavis Staples, David Grissom, Albert Collins). Opvallend is ook de gitarist van dienst hier: Coco Montoya (mijn eerste kennismaking met hem).