John Waite - Downtown (2006)

Terwijl Waite bezig is aan zijn tournee door Nederland, draai ik zijn discografie. Dat met veel plezier.

Downtown is het tweede achtereenvolgende album van Waite met eigen liedjes in een nieuw jasje, verschenen in juli 2006.
Wat je krijgt te horen is een band, alsof je live in de studio erbij bent: gitaar, bas, drums en keyboards. Oftewel weinig opsmuk, wél twaalf sterke songs uit 's mans carrière. Geen vetgemeste productie maar een geluid dat dicht bij het livegevoel staat. Vijf mensen die hoorbaar met plezier samenspelen. In werkelijkheid speelden er meer mensen mee, maar het gevoel is dat van een livebandje.

Het is genieten van de bijna-liveversies van Babysklassiekers Isn't it Time? en Head First, idem voor de recht-in-je-gezicht-versies van zijn solowerk.
Missing You staat er als duet met Alison Krauss op, in Nederland indertijd niet meer dan een radiohitje. Het blijft desondanks dicht bij het origineel, anders dan When I See You Smile, dat hier akoestisch met een ingetogen melodielijn is, in tegenstelling tot de knallende hit die hij er ooit mee had als zanger van Bad English.

Twee liedjes nam hij voor het eerst op: Highway 61 met scheurende mondharmonica, oorspronkelijk van Bob Dylan; en de zelfgeschreven ballade St. Patrick's Day, een observatie van een romance in zijn woonplaats New York.

Niet revolutionair, wel bijzonder fijn. Ik verheug me op het naderende concert!