O.V. Wright - Into Something (Can't Shake Loose) (1977)

Waar te beginnen bij deze ''deep-soul'' zanger? Er is weinig bekend over hem en informatie over hem is zeer beperkt. Via-via kom je gelukkig nog wel eens wat te weten, als je de invloeden en achtergronden van andere artiesten doorstruint. Zo ook een paar maanden geleden toen ik per toeval wat mp3'tjes downloadde:

"Wat is dit in godsnaam??" "Waarom kent niemand dit??"

Als artiest uit de stal van Willie Mitchell had deze man, met zijn traditie getrouwe southern soul, wellicht wat te lijden onder het succes van Al Green en Ann Peebles. Dat, in combinatie met de overdreven beschermende manier waarop Mitchell met veel van zijn artiesten omging, moet haast wel de reden waarom deze artiest zo onbekend is. Dit album is, net als zijn andere werk, ook erg trouw aan traditie. Geen disco geknoei voor Overton Vertis dus.

Eerder het tegendeel. Wat hier wordt afgeleverd is soul van de dikste, meest passievolle soort. Zelden heb ik iemand zo vol droefnis en pijn horen zingen. De verhalende lyrics zijn dan ook zeer passend in combinatie met O.V.'s stem en de muziek. Dit is een kerel wiens enige vorm van verlichting muziek is. Wel... muziek en narcotica, want jammergenoeg overleed deze man ruim een jaar na het verschijnen van dit album aan een hartaanval.

Gesteund door de Memphis Horns en een van de beste ritme secties, Grimes, die er te vinden zijn heeft ie over muzikale back-up niks te klagen.

Verder ook nog een gastrol op het titelnummer voor niemand minder dan James Brown. Hij doet inderdaad erg zijn best op de piano

Voor diegenen wiens interesse nu gewekt is: check vooral deze youtube link, een originele VCR opname van een show in Japan (waar hij gelukkig wel bescheiden succes had) :

http://www.youtube.com/watch?v=dXxbgETcPqY

de kwaliteit is niet geweldig maar probeer hier maar eens niet op te bewegen: onmogelijk!

Hoogtepunten op dit album: het titelnummer, het swingende "Trying To Live My Life Without You'', met een fantastische bijdrage van de Memphis horns en, natuurlijk, de medley. Pas als je O.V. de klassieker "When a Man loves a Woman" hoort vertolken besef je waar Percy Sledge het eigenlijk over had.

Ik zou het stempel klassieker hier wel op willen plakken, ware het niet dat de man simpelweg nog betere albums heeft. Vandaar ook geen 5* maar 4,5*. Niettemin een essentiele artiest in het soul genre naar mijn mening en een rechtmatig gebruik van de volgende smilie:

Op de één of andere manier kom ik iedere shufflesessie wéér uit bij 'Into Something (Can't Shake Loose)'. Ik weet niet wat mijn iPod mankeert, maar deze zeldzame mazzel mag van mij wel eeuwig doorgaan. Wat een belachelijk lekker nummer is dat toch. Zoele zomeravond-dansavond soul op z'n best.