Sterke jazzrockplaat uit Engeland onder de leiding van trompettist Ian Carr.
De bezetting op deze plaat is met Karl Jenkins (hobo, sax, toetsen) en John Marshall (drums) die later in Soft Machine zouden opduiken. Verder speelt ook Chris Spedding op gitaar mee, Jeff Clyne op basgitaar en op saxofoon Brian Smith (die Ian Carr en Nucleus jarenlang trouw zal blijven).
De muziek is erg energiek en typische begin jaren zeventig fusion met de nodige psych en funkinvloeden.
Liefhebbers van zowel de Canterbury-sound (Soft Machine) als de amerikaanse fusion van Miles Davis en Freddie Hubbard zullen dit zeker wel een lekkere plaat vinden.
Leuk detail: 'Song for the Bearded Lady', welke geschreven is door Karl Jenkins, duikt later weer als 'The Hazard Profile' op een Soft Machine-plaat op ('Bundles' uit 1976). De gitarist op die plaat is Alan Holdsworth en elke jazzrock/fusion-liefhebber kent die plaat ook.
Deze eerste boreling van Nucleus heeft Chris Spedding als gitarist, die een totaal ander soort spel hanteert (hij is wat meer bluesrock-gericht). Het is ook niet een gitarist die direct de aandacht en de kar trekt op deze plaat. Het is ook niet per sé Karl Jenkins op saxofoon die de volledige aandacht trekt, maar zijn aanwezigheid op de hobo is wel erg merkbaar. Je hoort dan ook meer sporen terug van de toekomstige Soft Machine dan de toekomstige Nucleus. Het echte bluesy spel van Spedding komt op de titeltrack aan bod
Ander weetje; bassist Jeff Clyne stapt na de opvolger 'Solar Plexus' op en na heel veel sessiewerk (waaronder bij Kevin Ayers) zal hij zijn eigen bands gaan leiden, zoals Isotope en Turning Point.
Van exceptionele pracht is hier de song 'Lullaby For a Lonely Child' met Jenkins op de electrische piano en Brian Smith (saxofoon) en Ian Carr (trompet) prachtig op de voorgrond en Chris Spedding op de bouzouki, waardoor de song een mooi mediterraanse sfeer mee krijgt.
Dit blijft een plaat die bij elke luisterbeurt meer en meer van haar geheime prijsgeeft. Een plaat met zoveel lagen en details, dat je er niet op uitgeluisterd raakt. Ik twijfel om hier de hoogste score aan toe te kennen, door de wat matige 'Ballad of Joe Pimp'.