Big Country - Rarities V (2003)

Outtakes van de onderschatte "No place like home" sessies.

In de linernotes van deze cd schrijven met name Bruce Watson en Tony Butler over de frustraties rondom de opnamesessies van No Place Like Home en hoeveel beter het album had geklonken als het eindresultaat meer had geklonken zoals deze set demo's.

Ik ben het hier echter niet mee eens.
Tuurlijk, het zijn demo's en niet geproduceerd, maar er zijn naar mijn mening maar 3 nummers die in deze rauwe versies beter uit de verf komen dan de uiteindelijke versie op No Place Like Home.
Ships klinkt in deze demoversie meer als de versie die uiteindelijk op Buffalo Skinners terecht kwam (zonder piano dus) en die versie vind ik geweldig. The Hostage Speaks vind ik in de albumversie een mooi sfeervol nummer. De demo blijkt een veel rauwer nummer te zijn en ook in die versie overtuigt het. Dat doet Beautiful People al helemaal tov de versie op NPLH, want met die versie kon ik helemaal niks. De countryinvloeden zijn nog wel hoorbaar, maar nu verpakt in een rocknummer.

Al met al een leuke kijk in de keuken van een roerige tijd binnen Big Country waarin de band bijna uit elkaar ging (Stuart Adamson stapte uit de band maar kwam terug, en drummer Mark Brzezicki speelt wel op het album maar als sessiedrummer) en het helemaal niet eens was met de richting die de platenmaatschappij hun in duwde. Dit alles is hoorbaar op de uiteindelijke versie van NPLH, maar ik betwijfel of het een fanfavourite was geworden als de band de plaat had gemaakt die ze zelf voor ogen hadden, daarvoor is volgens mij het basismateriaal te zwak.