Doctor Butcher - The Demos (1999)
mijn stem
1 stem
1
geplaatst: 9 september 2025, 21:43 uur
In 1994 kwam Jon Oliva met Doctor Butcher op de proppen. Hoewel hij nog een enorme grote vinger in de pap had bij Savatage - Handful of Rain kan helemaal op zijn conto geschreven worden - had hij ook een uitlaatklep nodig.
Die vond hij samen met maatje Chris Caffery, zijdelings betrokken bij Savatage, in dit project.
Handful of Rain was en is nog steeds een heel fraai document, maar vormde ook een van de minder ruige schijven van Savatage.
Die plaat stond met name in het teken van het verlies van Jon's zeer getalenteerde broer: Criss.
Met Doctor Butcher kon Jon zijn gebalde woede kwijt, sterker nog; ruiger dan dit had hij nog nooit geklonken. Pure US Power Metal met de ijzingwekkende vocalen van de meester zelf.
The Demos vormt een samenraapsel van demo's, live tracks en twee songs die wel op de gelijknamige eersteling stonden. De songs voelen alles behalve aan als wat losse ideeën. Het zijn volwaardige nummers, hoewel ik kan begrijpen dat een aantal titels de reguliere schijf nooit hebben gehaald.
Help Police? klinkt bijvoorbeeld achteloos luchtig en Bridges blijft wat hangen in goed bedoelde ideeën.
Daar tegenover staat de maniakale gekte van Born of the Board, het blijft heerlijk om Oliva te horen gillen, kreunen, schreeuwen en gorgelen. Wat een unieke stem had/heeft deze man toch.
De riffs die worden afgeschoten in Freaks treffen allemaal doel, zo open je een metalplaat.
Dismissal of Faith heeft hetzelfde effect, gevarieerde transities en fraaie zanglijnen maken ook dit tot een prima track.
Voor wie Jon Oliva nog eens in een setting wil horen waarbij je nek automatisch mee knikt en man's vocalen als een kettingzaag om je heen zoemen, doet er goed aan om het debuut of The Demos aan te schaffen.
Die vond hij samen met maatje Chris Caffery, zijdelings betrokken bij Savatage, in dit project.
Handful of Rain was en is nog steeds een heel fraai document, maar vormde ook een van de minder ruige schijven van Savatage.
Die plaat stond met name in het teken van het verlies van Jon's zeer getalenteerde broer: Criss.
Met Doctor Butcher kon Jon zijn gebalde woede kwijt, sterker nog; ruiger dan dit had hij nog nooit geklonken. Pure US Power Metal met de ijzingwekkende vocalen van de meester zelf.
The Demos vormt een samenraapsel van demo's, live tracks en twee songs die wel op de gelijknamige eersteling stonden. De songs voelen alles behalve aan als wat losse ideeën. Het zijn volwaardige nummers, hoewel ik kan begrijpen dat een aantal titels de reguliere schijf nooit hebben gehaald.
Help Police? klinkt bijvoorbeeld achteloos luchtig en Bridges blijft wat hangen in goed bedoelde ideeën.
Daar tegenover staat de maniakale gekte van Born of the Board, het blijft heerlijk om Oliva te horen gillen, kreunen, schreeuwen en gorgelen. Wat een unieke stem had/heeft deze man toch.
De riffs die worden afgeschoten in Freaks treffen allemaal doel, zo open je een metalplaat.
Dismissal of Faith heeft hetzelfde effect, gevarieerde transities en fraaie zanglijnen maken ook dit tot een prima track.
Voor wie Jon Oliva nog eens in een setting wil horen waarbij je nek automatisch mee knikt en man's vocalen als een kettingzaag om je heen zoemen, doet er goed aan om het debuut of The Demos aan te schaffen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.