Tony Joe White - The Best Of (1993)

Geweldige verzamelaar van een great performer.....jammer dat ie niet wat meer aandacht krijgt / heeft gekregen.........Nrs. als 'Even Trools', 'Roosevelt & Ira Lee', 'Soul Francisco', .....imo allemaal juweeltjes!

Mooie bluesy stem ook, nogal zwaar en donker. Prima plaat voor de late uurtjes, schitterende muziek. En Polk Sallad Annie blijft een klassieker hoor!

Mijn fave Jony Joe comp blijft de Best Of TJW, de NL release uit de 70s ( helaas nooit op CD verschenen ) van zijn eerste drie Monument albums, maar deze mag er ook wezen .....

Als pleister op de wonde heb ik intussen Swamp Music, The Complete Monument Recordings-box besteld ........ Dat wordt smikkelen en smullen !

Dit jaar gelukkig live mee kunnen maken in de Lantaarn in Hellendoorn, swamp en soulvol. Nadeel was dat veel nummers midtempo zijn, maar zijn nummers zijn goed genoeg om niet verveeld te raken. Zijn Rainy night in Georgia is net zo mooi als de gecoverde van Ray Charles.

vette plaat!
een blijvertje...

Is as the crow flies alleen op deze plaat terug te vinden???

Nope. Staat ook op Tony Joe White - The Train I'm On (1972)

Ok, bedankt. Hoe is dat album verder?

Ik wordt nooit echt hyper van White maar hij heeft wel een konstante hoge kwaliteit en Train I'm On is opgenomen in de Muscle Shoals , dik voorelkaar dus ...........

Ok, ga ik eens voor kijken!

Mijn eerste kennismaking met TJW.
Ik verhoog hem een half puntje. Deze muziek krijgt toch een behoorlijke meerwaarde als het buiten zo'n graadje of 31 is.

Heerlijke verzamelaar van deze klasbak die, voor zover ik weet althans, niet 1 slecht album heeft afgeleverd.

White was toch wel wat ondergewaardeerd ondanks zijn kwaliteiten als songwriter. Het lome in zijn muziek werkt zowel in zijn voor als nadeel. 70 minuten lang is best een tijd , maar de liedjes zijn stuk voor stuk fantastisch. Zijn stem oogt wat saai , maar hij weet wel de juiste nadruk te liggen op passages in de nummers dat het verhaal op de juiste manier gebracht wordt. Cd die ik in de zomermaanden veel draai , hangend op de loungeset en met een prima whisky binnen handbereik. Hij blijkt op een regenachtige zondagmorgen met een straf bakkie koffie te werken. 4 sterren.

Haha, goed idee. Ik pak hem er straks ook weer even bij, denk ik. Het regent hier nog niet in het oost'n, maar de verwachting is dat dat in de loop van de dag wel gaat gebeuren.

Ik kan me je gemoedstoestand wel voorstellen. Ook ik associeer de swampblues van Tony Joe White vooral met lome zomerse zondagmiddagen op de veranda. Maar waarom zou het op een koude winterse dag niet kunnen?

Mooie verzamel-CD is dit. Ik kocht 'm nadat ik Tony Joe min of meer ontdekt had met Closer to the truth en de bijbehorende hit (You're gonna look) good in blues. Ik kende enkele van zijn oude hits wel, maar was verder weinig bekend met zijn repertoire. Toch wel een vrij unieke stijl, door die bijzondere stem, die zowel zwaar als licht kan klinken. Mooie verhalende songs ook. Dit leek me altijd een goede 'Best of', maar ik moest achteraf vaststellen dat zijn Monument-jaren hierop vrijwel volledig genegeerd waren. Incompleet dus, maar toch een mooie homogeen klinkende verzamelaar.

Lange speelduur inderdaad, maar dat is bij verzamelalbums wel fijn. Misschien splits ik 'm op in twee delen, dan heb ik ook nog wat om te beluisteren bij de traditionele zondagse whisky aan het eind van de middag. Past deze muziek ook heel goed bij.

ideaal instapalbum voor de Tony Joe White liefhebber waarop zijn unieke sound in volle glorie tot uiting komt. geboren in 1943 in Oak Grove, Louisiana in een gezin met 7 kinderen groeide hij als jongste van de 7 op een katoen plantage op. al op vroege leeftijd leerde hij via zijn ouders country en gospel muziek kennen. via zijn oudere broer Charles werden zijn latere inspiratiebronnen o.a. Lightnin' Hopkins, John Lee Hooker en Elvis Presley.

deze geweldige verzamelaar is als volgt samengesteld:

1,2,3 van "Black and White" (1969 Monument)
4,5,8 van "Continued" (1969 Monument)
6,7 van "Tony Joe" (1970 Monument)
16 van "Tony Joe White" (1971 Warner Bros.)
9,10,11,12,18 van "The Train I'm On" (1972 Warner Bros.)
13,14,15,17,19,20 van "Homemade Ice Cream" (1973 Warner Bros.)

liefst 20 alle zelf geschreven sterke liedjes uit wellicht 's mans beste periode eind 60's begin 70's. een fijn alternatief voor degenen die moeite hebben om zijn oude albums (inmiddels "collectibles") te traceren.

deelcitaat uit de liner notes (Robert K. Oermann, Nashville, 1993)
( Bob Beckham was een muziek uitgever, regelde na deze ontmoeting een studio waarna Tony Joe White zijn debuut album "Black and White" opnam met producer Billy Swan)

"It was around 9:30 in the morning and I'd been at a recording session and then drinking half the night before. My secretary came in and said "There's a guy out there who wants to play you some songs. I think you should listen". I said, "Oh shit. Okay. Send him in". At first Beckham barely lifted his eyelids to look at the latest contestant in the Nashville music sweepstakes. But then he saw the lean hopeful's dark eyes, his own widened. "I took one look at him and said, "Son, if you can hum, you're a star. He just had that look about him".

"I was playing a lot of blues back then", recalls Tony Joe White, "Beckham really got into it. It was a lucky thing too -- I was probably the only human being in Nashville that was playing anything like that, and he was probably the only human being in town who would listen to it".
Thus, the sound of the Swamp Fox was born. What Beckham discovered that morning in 1967 was one of pop music's great minimalists. To this day, Tony Joe White needs nothing but his "whomper stomper" guitar and a microphone in front of him to hypnotize a crowd. His husky, get-down, growling voice and snakey, sinuous guitar leads have mesmerized millions. His softly smoldering Southern style has made American classics of "Polk Salad Annie" and "Rainy Night in Georgia".

De rest is geschiedenis.