menu

Genesis - The Way We Walk, Vol. 1 (The Shorts) (1992)

mijn stem
3,31 (120)
120 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Virgin

  1. Land of Confusion (5:16)
  2. No Son of Mine (7:05)
  3. Jesus He Knows Me (5:23)
  4. Throwing It All Away (6:01)
  5. I Can't Dance (6:55)
  6. Mama (6:50)
  7. Hold on My Heart (5:40)
  8. That's All (4:58)
  9. In Too Deep (5:36)
  10. Tonight, Tonight, Tonight (3:35)
  11. Invisible Touch (5:41)
totale tijdsduur: 1:03:00
zoeken in:
avatar van jellorum
Haha, ook nog op tape gehad dit. Meer dan 10 jaar geleden nog dat ik deze gehoord heb. Enkele leuke nummers met Jesus He Knows Me en Land Of Confusion, maar ook platte kak als Mama, Hold On My Heart...

avatar van BenZet
3,5
Leuke cd, maar weinig toegevoegde waarde. Beetje saai. Ik draai hem eigelijk nooit, maar ja weg doen is ook weer zo wat. 3,5 ster want we spreken wel over een van de grootste bands ooit

avatar van bikkel
3,0
1e deel van het tweeluik The Way We Walk Live.
Muzikaal kundig en voor de latere Genesis fans ( of Phil Collins Fans) een aardige opsomming van het mainstream popgerichte werk.
Daarintegen wordt er live weinig aan toegevoegd en blijft dit een uitermate spanningsloze compilatie.

avatar van Ronald5150
3,0
Dit is het eerste deel van een live tweeluik van Genesis. Op "The Shorts" komen, zoals de titel doet vermoeden, de kortere composities van Genesis voorbij. Dit zijn dan ook direct de bekende nummers, eigenlijk een soort van Greatest Hits live. De liveuitvoeringen verschillen eigenlijk nauwelijks van de originele opnamen, en voegen in die zin niet zoveel toe. Wel wordt het vakkundig gespeeld, klinkt de band enthousiast, net als het publiek. Niet spectaculair, maar wel degelijk vakwerk.

avatar van daniel1974nl
3,5
Nadat Veronica het Knebworth concert uit 1992 live had uitgezonden. Na al eerder het Basel concert van de On Every Street Tour van Dire Straits te hebben uitgezonden. Toen werd er nog eens wat uitgezonden op TV, kon ik uiteraard deze niet laten liggen en was eigenlijk een logische vervolgstap. Lekkere nummertjes allemaal, allemaal bekend en herkenbaar in het gehoor liggende, ook al begon ik nadat concert steeds meer interesse te ontwikkelen voor het andere werk, het langere en symfonische...Het album kon als zodanig goed door voor een best of...live. Maar vooralsnog kon ik het nodg inhouden. Niet ieder nummer is overigens van de WCD Tour, maar Into Deep, Mama en That’s All zijn van de Invisible Touch Tour en ik vermoed van het Wembley concert dat ook op DVD is uitgegeven. De enige nummers (ontzettend jammer) die niet op deze cd zijn gezet maar wel degelijk live zijn gespeeld zijn Dreaming While You Sleep en Turn it On Again Jammer genoeg want DWYS is naar mijns inzien het mooiste nummer van WCD, en live al helemaal. Die solo van Mike aan het einde....Holy cow !!! Kort, maar een staaltje pure extase.

Ieder nummer is live veel beter dan het origineel. Het geluid is 100% Genesis, en zoals Genesis speelde op vrijwel ieder concert in de laatste tournees. Het is net even eitsje rauwer, ietsje emotioneler of iets meer aangezwollen. En als de orginele cd uit 92 al goed was opgenomen, dan luister eens naar de Remaster die in de live box zit, die overigens in sommige gevallen duidelijk andere opnames bevat (zoals bij Throwing It All Away bijvoorbeeld). Ik heb sommige nummers van deze CD werkelijk kapotgedraaid, en was hoog aan een nw toe, aangezien mijn oude door Mike is gesigneerd en ik deze niet meer wilde draaien. Met de remasters zijn ook de nummers in de correcte volgorde teruggezet en is er eigenlijk geen sprake meer van The Shorts en The Longs, maar is gewoon het hele concert (exclusief de intro’s) op twee cd’s gezet.
Land Of Confusion : Tijdens de Tour het eerste nummer, waardoor Genesis de traditie op te openen met het eerste nummer van het vorige album in ere blijft houden. Een zeer sterke uitvoering, mooi ook dat ploppende bas geluid. Klinkt nog beter op de remaster, nog maar niet te spreken van de When In Rome DVD. Op de WCD Tour nog gespeeld met de Spitting Image projecties, uit de videoclip.

No Son of Mine : Direct een van de hoogteputen van WCD uit de weg geruimd, heel goed en Collins is hier nog goed bij stem, hetgeen vooral goed te horen is op de remaster, waar er veel meer echo in lijkt te zitten. De live versie kenmerkt zich net als Dreaming While You Sleep door het toevoegen van een mooie (wat raw aandoende) solo aan het einde. In 1997 deed Ray Wilson dit nummer, wat ook heel mooi was, ook al was de uitvoering die hij soms doet solo, met alleen piano nog beter.

Jesus He Knows Me : Live veelal gespeeld met het beroemde ‘He came to me on a divine visitation.’ Intro, dat hier niet is bijgevoegd. Hier is het Daryl die op einde eventjes een solo doet, welke ook niet mis is. Ook al is het nummer vele malen sterker, ik heb het nummer nooit helemaal kunnen behappen en ben dan ook blij dat het nooit op een andere tour is gespeeld.

Throwing it All Away : Een leuk mezing moment waardoor het nummer doorgaans live tot dubbel zijn orginele lengte wordt opgerekt. De versie op The Shorts is compleet anders dan op de latere remaster uit de Live Box. Ook dit nummer is een duidelijk voorbeeld van een veel betere uitvoering dan de studioversie. Het nummer werd later in de WCD Tour gespeeld in de plaats van Dreaming While You Sleep, zoals te horen in op de DVD van de Tour waar ze nog Dreaming...speelde, terwijl in Knebworth, het laatste concert Throwing werd gespeeld.

I Can’t Dance : Volslagen onnodig en wat een draak van een nummer. Het ware dieptepunt in de Genesis geschiedenis. Het nummer was voor de grap geschreven, dat scheelt nog, maar oh zo jammer dat het zo’n hit werd. Live, duurt het nummer dan ook nog eens ongeveer twee keer zo lang, wat ik echt zonde van de tijd vind. Ook dit is een andere uitvoering op de remaster (Phil bedankt het publiek in het Duits) maar ook hier eindigt het nummer niet met de befaamde MJ persiflage die je met het Knebworth concert ziet, en eigenlijk het hele nummer nog een beetje dragelijk maakt.

Mama : Is niet van de WCD Tour maar van de Invisible Tour, maar is wel een lekker nummer. Tijdens die tour werd het gebruikt als concertopener. Ook hier geldt weer dat het een veel betere uitvoering is dan de studioversie. Mooi ook dat lachje, die live wel heel sterk naar de voorgrond komt. Voor zo’n bekend nummer was het een redelijk dappere daad om deze niet te spelen op de WCD Tour. Hij kwam zelfs niet eens in de Medley voor.

Hold on My Heart : Op de cd al een heel ingetogen nummer, wat ook live is vastgehouden waardoor het nummer een ideaal rustpunt geeft in het geheel. Zeker ook omdat het nummer vaak na Home By The Sea wordt gespeeld. Meestal gaan de heren er even bij zitten. Het is in al sijn subtiliteit wel een typisch Collins nummer, maar ach. Bij wijze van rust, begrijp ik dat de heren ook niet alleen maar log kunnen gaan.

That’s All : Ook van de tour daarvoor, en was met de WCD alleen opgenomen in de Old Medley. Er zijn er die beweren dat That’s All wel eens is gespeeld als eerste toegift, maar ik heb eigenlijk nog nooit een setlist of een bootleg gezien die dit nummer als toegift. Het is wel zonde dat het nummer niet is gespeeld op de WCD Tour. Ook al is het een commercieel nummer, het is een prachtig nummer.

In Too Deep : Genoemd als potentiele kandidaat in de 2007 setlist, maar heeft het uiteindeljk niet gehaald. Dit nummer is ook niet van de WCD Tour, en zelfs tijdens de IT Tour is het pas veel later aan de setlist toegevoegd. Hold on my Heart voelt in alle opzichten een beetje aan als Into Deep deel twee, en dit nummer is ook een ideaal moment om de band en de fans even wat rust te gunnen.

Tonight Tonight Tonight : Wel de WTC Tour, maar alleen maar het eerste deel gespeeld, net als in 2007, en altijd (voor zover ik weet) als eerste toegift. Jammer want het middenstuk is zo onzettend mooi, maar daar loopt het over in Invisible Touch. De volledige versie staat wel op de single van Tell Me Why en de Archives Box 2 en is alleen tijdens de IT Tour gespeeld.

Invisible Touch : Nooit mijn meest favoriete nummer geweest, ook al is het live stukken beter en een hele vooruitgang ten opzichte van de orginele versie welke op Invisible Touch eerder een doorzap dan een luisternummer is. IT is in 1992 en in 2007 altijd als tweede toegift gespeeld, waarna in 1992 nog Turn It On Again volgde en in 2007 nog I Can’t Dance en Carpet Crawlers. Turn it on Again is destijds niet op de Shorts gezet, ook al was het wel een van de kortere nummers. Tot de remaster (waar de hele uitvoering opstaat inclusief de introductie van de band) was dit nummer alleen beschikbaar op de maxi single van Tell Me Why.

In de orginele cd zat op de cd een kartonnen schijfje met de aankondiging van he tweede deel dat in begin 1994 verscheen en alle lange nummer zou gaan bevatten, plus het drum duet. Samen vormt het een mooi overzicht van de 1992 tournee met goed geluid, ook al moet gezegd worden dat de remaster beter is aangezien de volgorde in ere is hersteld.

avatar van Running On Empty
2,5
Mooie opsomming maar eigenlijk is het gewoon een gedrocht deze CD. Gelukkig hebben ze het concert in de live box weer in originele volgorde uitgebracht.

Bij de naam The Shorts moet ik altijd meteen aan dat Nederlandse puisterige puberbandje eind jaren 70 denken.

avatar van vigil
3,0
Het was wel erg grappig geweest als Genesis een versie van Comment Ça Va op deze plaat hadden gezet .

Het was overigens begin/half jaren '80

avatar van Running On Empty
2,5
vigil schreef:
Het was wel erg grappig geweest als Genesis een versie van Comment Ça Va op deze plaat hadden gezet .

Like

avatar van daniel1974nl
3,5
Zoals IQ soms wel eens een versie deed van Abba's Mama Mia of Britney;s Toxity met een concert. Ook erg grappig

avatar van brooklyn
3,5
Een relatief hoog cijfer van mij voor dit absolute jeugdsentiment

Gast
geplaatst: vandaag om 12:28 uur

geplaatst: vandaag om 12:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.