Bill Frisell - Blues Dream (2001)

Zijn er echt maar twee mensen die deze wonderschone plaat kennen?

Klaarblijkelijk zijn jullie twee op deze site zijn de enige. Nog twee en een spelletje kaarten dringt zich op

Ik zie dat blabla hem op 4.5* staan heeft, da's een eerste positieve indicator. Blabla in zijn hoedanigheid als MuM'er lijkt me nog het meest weghebben van een interactieve oester trouwens

Ik weet dat Costello ooit met Frisell een fel geprezen duoplaat ter wereld bracht. Dat is groen knipperlicht twee

In andere woorden: we trekken op klankenonderzoek uit

Niet ter zake doende P.S.: Prachtige hoes trouwens

1 Prachtige hoes
2 Zach weer op jazz avontuur (nou ja: meer dan jazz hier)
3 blabla en een hoge score
4 Ghost Town wel eens gehoord en die vond ik mooi
5 Luistersamples opgezocht van deze cd en bevallen me

1 + 2 + 3 + 4 + 5 =

hier ga ik achteraan

Nummer vier (of is het nummer vijf met aERo erbij ?) dient zich hierbij ook aan dus zet de pokertafel maar alvast klaar. Ik kan heel slecht bluffen en mijn tics krijgen de overhand zodra ik goede kaarten in mijn knuisten hou dus tel uit je winst.

Is dit Bill Frisell solo of doen er nog andere muzikanten mee ?

Troost je, EMM. Ik kan niet eens kaarten (ik ken niet eens het verschil tussen de kaarten). Dus met mij spelen is altijd winnen

Andere muzikanten: Greg Leisz (pedal/lap/National steel gitaar)
Ron Miles (trompet)
Billy Drewes (saxofoon)
David Piltch (bass)
Kenny Wollesen (drums)
Curtis Fowlkes (trombone)

en de plaat is gemastered door ... Greg Calbi. Kun je nagaan wat voor een prachtgeluid er te horen is. Een prachtgeluid waar de langzaam heen- en weerglijdende gitaar van Frisell volledig tot z'n recht kan komen

Zoals je dat laatste verwoord moet het best opwindend klinken denk ik

Ik zal er eens gauw mijn oor op leggen.

Nou, opwindend in de conventionele manier is het niet

Muzikaal daarentegen : het rockt in z'n subtiliteit, laten we het zo stellen

Voor Zuiderse gitaarklanken (somtijds loom, bij andere nummers dan weer hitsig) hierheen

Maar EMM, laat deze beduchtzaam borrelende gitaarcocktail van meneer Frisell tevens niet aan je voorbijgaan. Misschien kun je in eerste instantie denken, dit klinkt een beetje bedeesd, maar plus est dans la musique

Een reisje V.S. heen- en terug: lichtjes schurkende country, subtiele blazerpartijtjes en ... die zachtjes krijsende gitaarklanken van Frisell hemzelve

Het mooie is: deze muziek is nooit opdringering aanwezig, maar Frisell "vult" werkelijk je kamer met zijn ambachtelijk gemusiceer

Hum, in de eerste (verkennende) luisterbeurt viel dit plaatje enigszins tegen. Misschien dat ik het bij het verkeerde eind heb, en dat alle puzzelstukjes in elkaar vallen als ik me iets meer op de muziek concentreer, maar dit voorspelt weinig goeds voor mijn uiteindelijke waardering.

Later meer commentaar van mijn kant.

Daar kan ik inkomen: het is een nogal introvert werkje, nietwaar?

Ja ik hoop dat dat ik met de tweede luisterbeurt wat meer grip krijg op deze muziek.

Binnenkort ga ik ook 's een andere plaat van hem, "This Land", van hem beluisteren. Dan heb ik tenminste wat vergelijkingsmateriaal waarmee ik zijn stijl hopelijk een beetje kan doorgronden.

Het staat op Spotify. Grijp je kans voor sterretjes.

Zou dat het zijn? Ik gebruik geen Spotify