Anthony David - The Red Clay Chronicles (2006)

Prachtige cover en een geweldig album. Damn wat ben ik blij dat er artiesten als Anthony David bestaan. Maar ik stem nog even niet.

Prachtige cover, inderdaad.

Stom verbaasd dat hier nog maar één stem staat! Anthony David heeft wederom een erg sterke plaat gemaakt. Heerlijk laidback en relaxed zoals ik na '3 Chords and the Truth' van hem gewend was. Die stem van hem is ook prachtig en producties zijn precies genoeg.

4,5 ster.

Leuk album en anthony heeft een goeie stem, maar ik heb het gevoel dat hij op sommige nummers die stem meer en beter kan gebruiken.
3,5*

Anthony David is een soulman die aan zijn stem en een gitaar genoeg heeft om indruk te maken. The Red Clay Chronicles is een plaat die je van begin tot eind in de greep houdt. David heeft een soepele en zwoele stem, maar wel met een rafelig randje. Behalve naar soulzangers, moet hij ook naar blueshelden hebben geluisterd, afgaand op zijn bluesy gitaarspel en zijn getergde stemgeluid. Het hoogtepunt op de plaat is het funky stampende titel nummer waarin David zijn maatschappijkritiek op verrassend concrete wijze brengt. Hier bezingt hij die problemen van de arme mensen in Atlanta, die uit hun buurt worden verjaagd omdat ze zich de hogere prijzen na de renovatie niet kunnen veroorloven. Maar ook in teksten over seks, drugs en liefde neemt hij geen blad voor de mond.

Dit album kan mij helaas niet bekoren. Ik had er meer van gehoopt, aangezien ik dacht dat hij in het straatje Anthony Hamilton pastte.. Is echter met geen mogelijkheid te vergelijken, David heeft een veel minder krachtige / soulvolle stem..