Alan James Eastwood - Seeds... (1971)

Ik hoorde Patrick Watson ooit is in 'n interview zeggen dat eind jaren 60 begin 70 zoveel is gebeurd in de muziekgeschiedenis dat we veel te veel over het hoofd hebben gezien. Nou dit is precies zo'n geval. Baroque folk met tikkeltje blues en op 2 nummers doodleuk vertellen waar het nummer overgaat over een intro vind ik erg origineel. In feite is het gehele album een soort reis om de wereld kwa invloeden maar zo subtiel dat 't wel een mooi geheel vormt.

Vergeten meesterwerken...wat zijn er toch veel! Hoe oneerlijk is dat niet? Iedere muziekliefhebber behoort dit in zijn kast te hebben staan. Nee nu is 't 'n zeer moeilijk te krijgen album. Alan is moeilijk te vergelijken met andere artiesten. Soort kruising tussen Nick Drake en Cat Stevens zou je kunnen zeggen. Warme stem. Heel veel strijkers. Gevarieerd en ik ben vanaf de eerste track al meegenomen in dit werkelijk prachtige plaatje. She's getting maried in august. I've been told today....schitterend!

Zojuist de 11 tracks die het originele album vormen beluisterd en behoorlijk onder de indruk geraakt. Ben nu ook benieuwd naar de bonustracks, en heb de Cherry Red heruitgave maar gelijk besteld (voor slechts £2.68 op CD). Ga ik zeker nog veel plezier aan beleven de komende tijd. Merci muziekobsessie!

Last Prayer is prachtig, verder hoor ik vooralsnog iets te weinig hoogtepunten om het echt een bijzonder album te vinden.