Iron Maiden - Maiden Japan (1981)

Toch is het wel logisch dat die dingen ook weer verkocht worden. De -1 is hier te vermenigvuldigen met het aantal liefhebbers dat dit album wil en op conto te schrijven van Iron Maiden en hun label.

Achteraf gezien niet, ik denk niet dat die bijkomende informatie er toen al bijstond

Op wiki staat daar meer over te lezen. Het is een Japanse bootlegversie uitgebracht op zwart en rood vinyl. De opnamen zijn ook van mindere kwaliteit en van een andere dag dan de officiële EP.

De officieuze 17 track versie is toch wel erg de moeite. De al energieke nummers worden nog een versnelling hoger gespeeld en zo zou je soms kunnen spreken van thrash metal avant la lettre. Paul Di'Anno klinkt voor een liveopname gewoon oké vind ik. Maar de kristalheldere klank van de sologitaar, die springt er echt uit. De cd is op internet nog wel nieuw te vinden voor een schappelijke prijs. Het blijft een misser van het label dat ze dit niet alsnog officieel uitgeven.

Ik vind het geen misser. Di'Anno klinkt gewoon niet goed genoeg op deze opnames. Vergelijk het maar eens met de live b-kantjes uit deze periode, daar horen we een veel beter zingende Di'Anno. Dan hoor ik daar liever een volledig concert van. Wat dat betreft zouden de archieven uit de begintijd wel eens goed uitgemest mogen worden ipv de zoveelste Dickinson live release.

Ik zou het wel kopen. Vooral de gejaagde versie van Purgatory vind ik erg tof. Di'Anno klinkt wat hees maar echt storen doet het me niet. Ook in Twilight Zone weet hij zijn matige dag goed te camoufleren. In Genghis Khan lukt het hem nog het meest.

Nee, zonder gekkigheid. Dit soort dingen moet gewoon uitgebracht worden. En dan niet in van die achterlijk dure, van allerlei irrelevante parafernalia voorziene boxset, door Steve Harris' moeder beschilderde, handgenummerde boxsets alstublieft.

Ik heb weinig vergelijkingsmateriaal van Maiden uit die periode, maar vind dit erg goed. Bij live opnames interesseert de zang mij sowieso weinig. Als het gevoel er maar in zit. Voor de rest gewoon lekker rauw.

Heb trouwens bij Maiden heel vaak het idee dat ze snel weer naar huis willen. Echte bezieling ontbreekt imo nogal eens.

Mij ook niet. En als het dan over live opnamen gaat vind ik dat al heel wat. Bruce Dickinson vind ik live bijvoorbeeld wel vaak storend ondermaats.

Heb jij dan liever een box beschilderd door Nicko's moeder?
Ik heb de digipack bootleg versie en het is natuurlijk lachen met de foutief gespelde songtitels als "Wratchild" en "Transsylvania" maar toch blij dat ik 'm destijds heb aangeschaft.

Die fout gespelde titels waren me nog niet opgevallen.

Live!! + One uit 1980 klinkt toch stukken beter dan dit hoor. Ik heb steeds het idee dat ze hier spelen alsof ze de laatste trein nog moeten halen. Sommigen noemen het misschien lekker gejaagd, ik noem het afgeraffeld.

Live at the Ruskin Arms is trouwens een prachtige video bootleg. Opgenomen vlak voordat het debuut utkwam en de band is hier nog echt heel energiek en gretig. Vergelijk het maar eens met Maiden Japan en jullie begrijpen wat ik bedoel.

Dat zijn inderdaad prachtige opamen. Maar ja, geen Innocent Exile en geen Purgatory.

De Live At The Ruskin Arms registratie behoort tot mijn favoriete Maiden registraties. Samen met Live At Rainbow en Beast Over Hammersmith.

Voor een mooie live uitvoering van Innocent Exile luister ik vaak deze versie

Purgatory live kom je al helemaal bijna nergens tegen.. wel jammer.

Vroeger een magisch moment, nu een leuk verzamelaarsitem. Remember Tomorrow komt hier prima uit de verf en Killers heeft eigenlijk nooit haar magie verloren. Die Paul Di'Anno is misschien een vreemde snuiter, hij weet wel een unieke indruk achter te laten.

De ep deed toendertijd toch aardig wat stof opwaaien en klinkt als een klok. Toen ik het hele concert luisterde kwam het bij mij af en toe binnen als een bovengetalenteerd punk bandje. Snel, slordig, hard, schreeuwerig. In ieder geval had ik ze toen, met deze live performance, nog niet de credits gegeven om later als heavy metal masters op Rock inRio te spelen bijvoorbeeld. En dat maakt het weer erg leuk om naar deze toen nog jonge wilde honden te luisteren, al is het maar om de ontwikkeling te volgen.

Helemaal mee eens! De vroege Maiden is zo energiek en nieuw voor toen, daar mag meer van worden uitgebracht, er ligt vast nog iets op de planken..

..en op de planken van het world wide web as well

Een heel goede Live-EP; heb ook de complete 17 track uitvoering.
Ik vind het ruige en dynamische van het Paul Di'Anno tijdperk meer de pure metal bevatten dan het Bruce Dickinson tijdperk.
Zo ook lekker ruig en tegelijk best heel virtuoos op dit 'album'.
Maiden Japan (17 track) staat samen met de studio-albums Iron Maiden en Killers vrij permanent op mn playlist.

Op het Iron Maiden forum proberen ze om het volledige live optreden te laten verschijnen op CD/LP. Of dat zal lukken is een andere vraag, maar sommige mensen van het management lezen wel mee. Dus wie weet.

Voor mij is dit pure nostalgie. Het spreekt voor zich dat ik als die-hard fan van deze band, de EP in mijn bezit heb. In die periode werd die EP ten huize bijna grijs gedraaid. Ik heb ook de band in die tijd live mogen aanschouwen. Dat was in Zaal Roma te Borgerhout met More (Warhead album werd toen gepromoot) als voorprogramma. Intussen is dat ook al weer 40 jaar geleden ... Pffff ....

Paul Di'Anno was toch een gans anders kaliber dan Bruce. Ik had er best moeite mee toen hij uit de band werd gezet. Maar goed, dat had hij alleen aan zichzelf te danken. Maar ondanks zijn beperkingen als zanger, kreeg hij het publiek gemakkelijk naar zijn hand.

Momenteel is Paul ook aan het sukkelen met zijn gezondheid. Ook financieel gaar het hem niet voor de wind. In zoverre dat er een crowdfunding werd opgericht om zijn operatie helpen bekostigen.

Iron Maiden - Maiden Japan

Deze niet officiële versie met zeventien nummers ooit gekocht op Discogs. Maar intussen mag hij daar niet meer verkocht worden.

Vanmiddag de Europese 4-track uitvoering gekocht. Viel mee qua prijs voor plaat en hoes in redelijk ongeschonden staat. Mooi item met geweldige uitvoeringen. Wel iets om lekker hard te draaien zodat de EP goed tot zijn recht komt. Mooi heldere opname en Paul Di'Anno is goed bij stem. Had dit niet eerder gehoord.

Paul Di'Anno is dood en de fans van het eerste uur rouwen. Hopelijk kregen degenen die later aanhaakten ook iets met het Maiden met hem. Mede door de jachtige, hoekige nummers die Harris & co indertijd schreven is dit absoluut mijn favoriete periode van Iron Maiden.

Van meet af aan was de groep goed in het uitbrengen van singles en EP's met daarop interessante extra's buiten de albums, al dan niet live. Zo ook deze met de titel Maiden Japan, als een knipoog naar dat fameuze livealbum Made in Japan van Deep Purple. Althans, zo kwam dat toen bij mij over.

Ik ben alweer verrast over die stronteigenwijze, hier nóg sneller gespeelde edelmetal met die meer dan passende zang. Wat is Di'Anno hier goed bij stem, getuige ook Remember Tomorrow !
Het is vast geen toeval dat zich vandaag een puistje pontificaal op mijn neus openbaarde. Mijn lichaam reageert instinctief met hét pubersymbool, zoals ik die bij verschijnen van de plaat legio had.

Een stukje soundtrack van mijn jeugd én nog altijd innovatief en creatief, alsof het gisteren werd vastgelegd. Dank u wel heren, deze dagen meneer Di'Anno in het bijzonder.

Hier beelden van zijn laatste optreden (j.l. augustus in Polen) en in dit vlog een mooi portret door Doug Helvering.

Zo verging het mij inderdaad. Ik leerde Maiden kennen met Dickinson en vond de Di'Anno albums in eerste instantie niet veel aan. De muziek wel maar die stem... Later alsnog helemaal goed gekomen. Twee klassiekers heeft de beste man afgeleverd met Maiden!