Delerium - Nuages du Monde (2006)

Even wennen dit, toch weer een heel ander album dan 'Poem' of 'Chimera'. Persoonlijk bevallen deze twee CD's mij iets beter, maar dit is ook zeer zeker niet verkeerd. Meer een terugkeer naar wat meer uitgesponnen muziek, en toevoegingen van opera-achtige stemmen. Dit levert verrassende goede resultaten op. ´Apparition´ is mijn persoonlijke favoriet.

Mee eens, Apparition is een plaatje.
Op de een of andere manier onderscheiden de nummers op dit album zich niet zo van elkaar, beetje jammer. Daarom is dit wat mij betreft ook de minste van de latere Delerium, scoort echter nog steeds een ruime voldoende.

Ik had deze nog niet, dus maar van de week besteld. Zodra het album binnen is en ik heb hem meerdere malen beluisterd, meld ik me weer.

Prima album. Heb het nu al een tal keer in de speler gehad, en het heeft nu kunnen bezinken. Ik vind het album niet echt onderdoen mbt de voorgaande albums. Veel instrumentale nummers erop. Prima productie weer.

Hoewel de bij vlagen gladde new age-pop van Delerium nog altijd beter is dan de troep die Sky Radio uitzend, om maar eens dé radio-zender van Nederland te noemen die daadwerkelijk gebakken lucht uitzend (vandaar de naar Sky Radio natuurlijk), kan ik het tot op de dag van vandaag maar moeilijk verkroppen dat de heren Bill Leeb en Rhys Fulber ooit besloten om een rigoureuze koerswijziging door te voeren betreffende de muzikale stijl van Delerium.
Deze koerswijziging werd ingezet met Semantic Spaces en zou uiteindelijk met heel veel succes verder uitgebouwd worden op Karma, dé bestseller van Delerium. Opvolgers Poem en vooral Chimera lieten vervolgens meer en meer pop-invloeden horen.

Heel lang heb ik het 'nieuwe' Delerium, vanwege de muzikale veranderingen, genegeerd, maar mijn vriendin is al heel lang zwaar onder de indruk van Karma. Ik wist dus haast wel zeker dat de opvolgers hoogstwaarschijnlijk in haar smaak zouden vallen.
En dus kwam uiteindelijk ook dit album, Nuages du Monde, in huis.
Het eerste wat me opvalt bij dit album is dat Delerium (helaas) niet teruggrijpt op hun oude stijl (wat ook nooit meer gaat gebeuren), maar qua geluid wel meer teruggrijpt op Semantic Spaces en Karma. Dit betekent minder pop-liedjes dit keer en dat bevalt me wel. De nadruk ligt dus weer meer op exotische mystiek en etnische/engelachtige zangpartijen.
Niet dat ik nu meteen over-enthousiast ben, maar ik spitste vooral mijn oren tijdens het toch wel sterke, instrumentale "Tectonic Shift". En "Apparition" is, hoe je het wend of keert, gewoonweg prachtig.
Het zijn alleen weer de wat zwakke popliedjes die het album toch weer wat ontsieren.

Maar eerlijk is eerlijk; dit album is voor zo nu en dan zeker niet verkeerd om eens te luisteren. En dan filteren we de zwakke nummers er gewoon uit.

Geweldige sfeervolle en epische muziek vol oosterse invloeden. Nummers als Tectonic Shift en Angelicus brengen haast tranen in de ogen... zo schoon! Verheffende muziek. Ik zou graag meer dan 4 geven maar er zitten ook enkele minderen nummers tussen die op zich niet slecht zijn, maar sterk afsteken tegen die toppers omdat die zo goed zijn.