Armageddon Project - Feeding the Demons Breed (2002)

_o_ to Armageddon Project, wat een goede nummers maken ze toch, met zoveel klasse!

Absoluut waar hoewel het wel zo is dat het na een tijdje wel heel veel van hetzelfde is.

Ik hoorde trouwens dat ze nu bezig zijn bij een of ander frans label. Hopen dat hier weer wat mooie muziek uit voortvloeid

Nou, ben ik toch niet mee eens. Ze gebruiken inderdaad vaak dezelfde kick en sound, maar weten dit toch weer zo steeds in elkaar te steken dat je echte "luisterhardcore" hebt waar tevens ook heel goed op te dansen is, een weinig voorkomende combinatie. In hun platen zit soms zoveel, dat je vaak steeds als je een nummer van ze hoort weer iets nieuws ontdekt, dat vind ik zo klasse van hun.

Jawel maar altijd hetzelfde tempo, dezelfde kick en dezelfde sound, op een gegeven moment weet je het wel. Niet dat het niet goed is, maar het wordt wel voorspelbaar.

Ik zit bijvoorbeeld wel te wachten op downfall part 2. Part 1 was echt iets anders. (supernr trouwens)

Ben het hier zeker mee eens. Armageddon Project weet vaak érg lekker ritmes in elkaar te knutselen, maar ik heb ook het gevoel alsof ze niet verder kijken dan hun muzikale neus lang is. Gooi het ook eens over een andere boeg heren Project!

Armageddon Project is voor mij een van die projecten waarbij elk nieuw nummer dat ik van hen hoor consequent minder is dan het vorige, met één of twee uitzonderingen. Het lijkt me ook geen echte gewenning aan hun stijl te zijn, want de oude nummers vind ik nog steeds klasse.

"Of Dreams En Disillusions" is een goed voorbeeld. Echte dooie track, idiote bass en een slaapverwekkend dreunritme. Niks drive, niks luisterbaars. "Floatin' In Acheron" is wat beter op dat gebied. Beetje sneller, beter ingewerkt geheel, wat interesantere melodiën die doorheen het nummer zweven. Jammer genoeg maar van korte duur, want "Far Beyond ..." en "Godflesh" lijden aan dezelfde ziekte. Dooie nummers, die zowel falen als luistermuziek en als dansmuziek. Lijken wel door een stel zombies geproduceerd te zijn, en zo voelen de tracks ook aan. Alsof al het leven eruit gezogen is.

Echt een waardeloze EP dit, die buiten "Floatin' In Acheron" niks maar dan ook niks brengt. 1*

Zit wel wat in. Als ze nu een plaat uit zouden brengen die wéér hetzelfde klinkt als hun vorige werk heb ik het wel met ze gehad denk ik. Ze hebben hun sound inmiddels wel genoeg uitgediept (een pessimist zou zeggen 'uitgemolken'). Ben het verder echter totaal oneens met je recensie. Ja oké, AP klinkt wat kaal, maar om een track als Dream & Disillusions - met lekker grauwe geluiden en een knallende (idiote???) bass dan meteen af te doen als dood en slaapverwekkend gaat me wat tever.


Hier kan ik ook helemaal niets mee. AP is namelijk prima luister- en ideale dansmuziek voor mij. Dreunende bassen, perfect tempo, rauwe geluiden en hier en daar een geslaagde melodie. Deze EP slaagt daar uitstekend in en levert allemaal zeer pakkende tracks af. Godflesh geeft de plaat zelfs de nodige variatie. En 'dooie nummers' .. nog zoiets, wat moet ik daarmee? Vind dit allesbehalve suf of stoffig klinken. Heb je wel 's wat van DJ Paul gehoord oid? Wat dat betreft lijkt mij een 1* hier weer een volledig doorgeslagen oordeel, maar thats just me, no offence

Ik ben het geheel met Goodfella eens, dat het niet je muzieksmaak is kan ik me voorstellen maar ik snap niet dat je een wereldnummer als Of Dream and Disillusions zo slecht vindt als je andere nummers van ze wel goed vindt. Ik vind dit zeker 1 van de beste AP nummers. Heerlijke bass juist (wel standaard armageddon maar goed..) Goede geluiden, goed ritme, lekker energiek en opzwepend.

Perfecte muziek, zowel als luistermuziek als dansmuziek.

Het enige punt waarmee ik het zoals ik eerder gezegd heb eens ben met je is de eenzijdigheid van de tracks van AP.

Vind het alles behalve knallend om eerlijk te zijn. Niks vol, niks hard, niks grindy ... zo'n dom springbassje, bijna in het niets. Begrijp niet hoe je dit energiek/opzwepende muziek kan noemen (Mitchell dan).


Suf en dof is wat anders dan cheesy. DJ Paul is een 0.5* en we luisteren er nooit meer naar. Dit krijgt een 1* omdat het nog net beter is, maar niet veel meer eerlijk gezegd. Zoals ik eerder zei, ik vind dit zombiemuziek. Niks geanimeerd, niks tempo, niks hard, niks industrieel. En niet omdat het m'n muzieksmaak niet zou zijn. AP - Morning Star heb ik geloof ik zelfs in m'n top 10 beste nummers/dansplaten gegooid.

Je doet voorkomen alsof het een verschil is tussen dag en nacht, maar volgens mij liggen Of Dream & Disillusions en Morning Star toch wel ietsjes dichter bij elkaar niet? Ik ga in dat geval zelfs voor D&D, vooral vanwege die twee melodieën die zo fijn door elkaar lopen, al zijn het beiden geweldige nummers. Maar ik snap soms werkelijk totáál niks van je kijk op muziek (film lukt me inmiddels), het moeten de héle kleine nuances zijn die 't 'm doen blijkbaar, anders kan ik er met m'n pet niet bij. Je geeft Osiris zelfs een half punt hoger dan deze plaat, in mijn ogen is dát lopende band-werk dat in hetzelfde hokje past als Paul. Hoe kan het dan toch dat we zo drastisch van mening verschillen??

Vraag waar ik me al jaren niet meer mee bezighoudt (algemeen gezien dan). En tussen OD&D en Morning Star zit voor mij inderdaad een wereld van verschil. Denk dat OD&D voor mij gewoon veel te traag gaat, en niet genoeg geanimeerd is. En bij hard/darkcore trek ik dat gewoon niet zo. Verder klinkt OD&D (en die andere drie) ook nogal zeurderig, nog iets waar ik het niet zo voor heb.


Kan best, maakt mij niks uit. Ik luister liever (relatief!) die Osiris EP dan deze. Vandaar het puntenverschil.

Traag.. hehe, daar houd ik over het algemeen nou juist van

ik deel volledig onderhonds mening (voor zover ik hem heb gelezen)
de nummers op hun releases na HEADFUCK (die naam heeft ook flink verlies geleden na de overname door mc 'rage', ja? ja..) zijn alleen maar afgenomen in kwaliteit. kwaliteit? ja kwaliteit maar ook weer niet echt. men hoort een betere finalmix, geluiden komen beter naar de voorgrond, hoog en laag zit er meer in, kwa productie klinkt het zeker niet verkeerd (eigenlijk zeer goed zelfs) maar hun fantasie is helaas ver te zoeken. het lijkt wel, hoe langer hun titels hoe kutter hun nummers. misschien volgende keer meer aandacht aan de muziek besteden ofzo??
de nummers klinken stuk voor stuk te klinisch en ze zijn stuk voor stuk steeds een stapje downhill wat betreft vindingrijkheid van AP..