N-Vitral - Smocgh (2003)

Tovenaar komt los .

Een paar tracks ken ik van deze EP (want dat is het volgens N-Vitral zelf) en die klonken wel zwaar ok. Binnenkort de rest een keer checken.

Heb hem zelf laatst nog gekocht.

5*

Had je hem nog niet dan? Loser!

Ik ben ook maar een arme student die rekening moet houden met een beperkt buget!

Ik vind persoonlijke deze tweede release van N-Vitral op het TTM label een tikkeltje beter dan z'n eerste. Dat komt vooral door de aanwezigheid van Fregat op deze cool vormgegeven 12".

Fregat is echt mijn ultieme N-Vitral favoriet. N stopt vaak een lekkere drive in zijn tracks, maar in Fregat zit de lekkerste tot nu toe. Deze heerlijke techno-drive zorgt ervoor dat je echt niet kan stilzitten op deze track. Het spacy atmosfeertje dat er later bijkomt maakt het geheel helemaal af. Perfect draaibaar, mixbaar, luisterbaar. I Like Cakes is trouwens ook weer zo'n monster met een dreigende sfeer en ultra-industriele beats.

De geluidskwaliteit lijkt ook wel een tandje omhoog te zijn gegaan (andere apparatuur gebruikt wellicht?). De hele EP is industrieel tot aan het nokkie en een verademing tussen de vele andere dingen die uitkomen.

dit is zeker van die keiharde house of niet ??

Valt mee. Gewoon behoorlijk stevige techno met een ruff edge

luister het eens, op thirdmovement.nl staan sample's

Tweede EP van N-Vitral op TTM, en een tikkeltje beter dan de eerste (vooral omdat hier geen mindere track op terug te vinden is). De technoinvloeden lijken hier groter te zijn, en de nummers wat geanimeerder.

Smocgh opent met "Fregat", waar de technoinvloeden al dadelijk komen bovendrijven. Lekker ritme, leuke melodiewave en stevig doorpompende basses. Het fantastisch getitelde "I Like Cakes" (de associatie met het nummer ontgaat me) brengt wat meer dist met zich en bevat wat complexere ritmes. De schreeuwerige melodiesample die af en toe doorkomt is de spreekwoordelijke kers. Eerste topper op deze EP. "Wagon 4" is terug een wat rustigere track, met wat kalmere ritmes, maar nog steeds een stevige knaller.

"Koobeliy" kenmerkt zich vooral door een zalige sampleset. The roffelbass, de gedistorte samples, de sissende, platte claps. Middenin doet het zelfs wat aan een Peaky track denken, maar al snel schiet N-Vitral weer naar z'n eigen stijl. Net allemaal wat duisterder dus. "Walking The Buffet" is een heerlijk tussendoortje, en de EP sluit af in schoonheid. Opticunt is een overheerlijke banger. Extreem coole melodie, ritme, bass en nogwat. Zo'n nummertje waar alles juist zit en klinkt. Voor mij de beste track van de EP.

Tweede EP is dus een lichte verbetering, al komt de echte (5*) klasse er dus nog niet helemaal uit (is misschien ook niet helemaal geschikt voor een TTM release, maar jah ..). Maar wel zeker weer een dikke 4.5* waard.

Deze vind ik al een stuk leuker. Wat meer variatie en een veel betere geluidskwaliteit. Zal voor sommige vast een meerwaarde zijn bij die eerste plaat maar voor mij dus niet.