Keiji Haino - Black Blues (Version Acoustique) (2004)

wat een magische cd. Uitgesponnen blues door deze japanner. Er bestaat ook een violent version van deze cd (deze is de soft version). Maar ik ben bezig aan de softe dus. Gewoonweg meegenomen uit de bib, omdat het van DSA is (zie sylvain chauveau --> Ik vind hem ook geniaal) en dat is niet tegengevallen.
Ik zie er beelden op van Kitanofilms, verstilde leegheid en dan een spat bloed in beeld. Het feit dat ik geen bal begrijp van wat hij zingt, maakt het stemgeluid ook interessant als echte muziekbron. Het fluisteren, het jammeren, etc...

Echt Sterk deze cd

Geweldig, die Haino, hoewel ik lang niet al zijn werk ken (daarvoor is zijn discografie ook wat te veelomvattend ). Beluister ook eens Fushitsusha, waarin hij een sleutelrol vervult; Allegorical Misunderstanding is een geniale plaat, bijvoorbeeld. In ieder geval, zal deze eens opzoeken, klinkt goed.

Kitano films?

Dat is zeker niet het eerste waar ik aan zou denken bij Keiji Haino, misschien moet ik me toch eens wat verdiepen in dit album.

Dat was inderdaad wel een goede zet, Kitano even noemen. Verstandig namedroppen.