Lee Hazlewood - Love and Other Crimes (1968)

Dit is mijn favoriete Lee Hazlewood plaat. Ál zijn platen zijn goed . Maar dit is mijn favoriet.

Waarom?

Omdat het een pracht van een plaat is, natuurlijk. En Lee is hip. Ik bedoel.... Dít is lounge in 1968 for fuck's sake.

Maar Waarom?

Tja.

Dit zwenkt werkelijk alle kanten uit. Het begint al bij het eerste liedje. Je voelt: dit gaat uitgroeien tot een bombastische, allesveroverende ballade. Maar... na een kleine minuut is het schluss. Net als de spanning tot uitbarsting lijkt te komen zegt Lee:

''Tabee, ik heb het mijne gezegd en ik ga vrolijk verder met liedje 2.''

Ja ja, die ouwe grappenmaker geeft je wat te verduren hier...

Liedje twee dan. Een Cover. Morning Dew. Gaat ie dit echt nog 3 minuten volhouden? Hij klinkt alsof ie zich ieder moment van een flat kan werpen. Ah nee, de Aldi is nog open, snel een fles wijn halen. En wat prozac ook (niet bij de Aldi, da's troep prozac).

Zo kabbelt dit verder tot The House Song. Dat klinkt als een grote schreeuw om geliefd te worden en vice versa. Maar is het dat wel, na 2e beluistering? Of na 10, 100 beluisteringen? Ik weet het niet. Niet alleen Lee's fles heeft een dubbele bodem, die verdraaide teksten van hem ook.
Maar ze zijn wel mooi, zeg. Soms lijken ze een beetje simpel, haast cliché zelfs, maar de grijze massa gaat ook een tijdje langer mee: ze hebben tijd nodig om te bezinken.

Allmusic zegt over Love and Other Crimes, en, voor één keer zijn ze 110% juist:

Hazlewood usually sounds like Johnny Cash gone pop, after gargling with razor blades; sometimes he sounds like a drunk taking over the cocktail piano

Denk daarbij zeer melodieuze, soms ietwat jazz-achtige arrangementen en een prachtige bariton en je bent er. Maar waar je precies bent weet je niet, Lee draait je gevoel elke richting uit. Van mij mag ie.

Ken je ook de Tim Rose versie van Morning dew op zijn fantastische gelijknamige debuut(overigens De plaat voor Nick Cave)? En de Dobson versie het origineel?

Ik ken onderhand een paar versies, maar niet het origineel. Moet eens zoeken naar wat werk van Tim Rose.. Is het origineel nu trouwens van Rose of van Dobson??

Tis van Dobson, maar ik vind die van Rose beter. pas op Rose zijn debuut heeft meerdere titels, schande dat die niet op mume staat overigens. je hoort in elk nummer wel 10 van Cave.

Deze plaat is ook voorbij voor je er erg in hebt, hoor. Toch is het weer een knap werkje van Hazlewood, hoewel het niet kan tippen aan zijn plaat van Nancy Sinatra van hetzelfde jaar. Die heeft, zeker door de arrangementen, nog wat extra te bieden.

Dit album bevat enkele goeie songs, zoals op de meeste albums van Hazlewood; zo goed was ie wel als songschrijver en arrangeur. Maar aan zijn beste albums kan ie net niet tippen.

3,5 sterren