Scott Matthews - Passing Stranger (2006)

Zeer fijne (nieuwe) Britse singer-songwriter.
Invloeden als Jeff Buckley en Nick Drake zijn hoorbaar en als geheel is het misschien een beetje een onsamenhangend album, maar de liedjes zijn stuk voor stuk sterk en met name als hij echt gas terugneemt, overtuigt deze Scott Matthews mij, zoals bijvoorbeeld in 'Eyes Wider Than Before', 'Elusive' of 'White Feathered Medicine'.

Vanavond is hij te zien op Crossing Border. Wat mij betreft een aanrader voor degenen die daar naartoe gaan. Ikzelf niet, helaas...

Nu toch maar eens een berichtje plaatsen bij dit juweeltje.
Ik heb dit jaar veel cd's gekocht van artiesten die in dezelfde muzikale vijver vissen als Scott Matthews. Het is dan ook erg dringen in het eindejaarlijstje, want ze ontlopen elkaar allemaal niet zo heel veel.
Dit album hoort daar zeer zeker bij en heb ik een beetje beschouwd als een van de velen, maar de laatste tijd begint het steeds meer naar boven te komen (iets wat me ook overkwam bij Ray LaMontagne: die deed er zelfs een half jaar over).
Namen als Jeff Buckley en Nick Drake ben ik ook regelamtig tegengekomen, maar op de een of andere manier moet ik ook erg denken aan solowerk van Eddie Vedder (in de film Dead Man Walking), maar ook aan bv een Chris Whitley.
Het is zo'n album dat wat tijd nodig heeft om vervolgens langzaam onder je huid te kruipen.

Live gezien in het voorprogramma van Snow Patrol, hij was erg goed, ik kende hem daarvoor nog niet. maar toen ik hem daar live zag spelen dacht ik wow die is wel goed!

Voorprogramma van Snow Patrol? Waarom heb ik daar nog niet eerder iemand over gehoord? Ik ben blij dat je hem goed vond.

Maar nu heb ik hem dus na zijn optredens als voorprogramma van John Mayer en op Crossing Border al voor de derde keer gemist...

Scott Matthews heeft voor mij echt DE plaat van 2006 gemaakt. Vreemde is dat hij overal een beetje tussendoor is geslopen (voor mijn gevoel dan). Ik heb namelijk niet erg veel recencies gelezen over deze fantastische cd. Inderdaad, het singer-songwriter veld is dik bezaaid. Zo af en toe (Ryan Adams, Ray Lamontagne, Patrick Wolf, Elliot Smith, Andrew Bird) steken er een paar bovenuit, deze jongen is er voor mij ook zo een. Een 5.

Geweldig album. Weet iemand op welke plaat een andere parel van hem staat, genaamd "Wasp In A Jar?" Kan hem nergens vinden..

Het is een b-kant van Elusive.

Dank Aero!

Vandaag deze cd aangeschaft. Ik moet zeggen dat ik erg nieuwsgierig werd. Hij luistert aardig weg. voorlopig even 4 sterren, maar dat kan altijd meer worden. Erg prettig stemgeluid wat me inderdaad af en toe aan Jeff Buckley klinkt.Maar deze man klinkt absoluut niet als een kopie.

Tijd voor een nieuwe, mijns inziens!

Het album schijnt klaar te zijn staat op de website. Een release-datum is nog niet bekend.

Wat een mooie CD!

Z'n stem heeft inderdaad veel weg van de stem van Jeff Buckley, maar dat is absoluut geen slecht punt. 't Is het enige album wat ik van deze beste Scott heb gehoord, maar ik denk dat ik 't tweede album ook maar 'ns ga beluisteren..

Er komt weer een nieuw album aan!

Elke keer dat ik dit album hoor, denk ik weer, wat jammer dat nummer 10 niet wat langer duurt.. Heerlijk sfeertje!

Er staan een paar pareltjes op dit album (Elusive, Eyes Wider than Before, White Feathered Medicine, Sweet Scented Figure...) maar op 1 of andere manier lukt het mij niet om mijn aandacht bij dit hele album te houden en zijn er liedjes die me helemaal niets doen. De iets meer upbeat nummers spreken me heel wat minder aan.

"What The Night Delivers..." daarentegen is een album waar hij me wel van begin tot einde weet te raken, omdat dit album in zijn geheel ingetogener is. Wat een zalige stem heeft de man ook.

Live echt fenomenaal, maar op albums lijkt 't er niet helemaal uit te komen, of zo. Er zit echt heel veel in deze vent, qua stem, maar ook qua gitaarkunsten en het scheppen van sfeer; het klopt allemaal.. Maar op een album pakt 'ie me minder dan 'ie live zou kunnen.. Misschien maar 'ns 'Live in London' proberen te vinden, maar tot dusver heb ik die nog nergens tegen kunnen komen. (iemand wel?)

Dit album staat prachtige nummers op, maar de live-vertolking prefereer ik. Misschien is het album 'te vol' en dat daardoor de puurheid die hij in z'n stem kan leggen verdwijnt. 't Lijkt minder oprecht. Halfje er af.

Leuke ontdekking (bij toeval) van dit album van Scott Matthews. Een erg gaaf en gevarieerd album. Verschillende stijlen door elkaar. Dan weer folk, bluesrock, rock, country en ... Tja een mengelmoes die blijft boeien. Prettige stem. Welkome afwisseling. Die blijft voorlopig nog even rondjes draaien.

Een prima album van Scott Matthews, maar baanbrekend is het allerminst. Ook staan er een aantal nummers op het album die mij minder kunnen boeien en heb ik niets met de instrumentale intermezzo’s. Het ontbreekt wat mij betreft aan verrassingen. Maar zoals gezegd is het zeker geen slecht album, waarbij mijn favoriete nummer het titelnummer van het album is.