M - New York-London-Paris-Munich (1979)

Bij deze de originele versie van Pop Muzik, dat ook door U2 gebruikt werd tijdens de Pop Mart tour. Hij is ook nog uitgebracht op een B kant van een U2 single, volgens mij Last Night On Earth en dan in de Pop Mart Mix (Steve Osbourne mix)

New York-London -Paris-Munich
Everybody talks about....Popmuzik

Daarnaast was was Moonlight and Muzak nog een zeer bescheiden hitje, maar de rest van deze plaat was flut. Een beetje electronische space muziek, maar waarschijnlijk zijn tijd ver vooruit. Op de achterkant van de hoes stonden vier kleurenfoto's van Albert Einstein met zijn tong uit zijn mond, een beetje a la Andy Warhol.

Wie waren M:

Robin Scott (zang, synthesizers), zijn broer Julian Scott (bass), Wally Badarou (keyboards, later Level 42), John Lewis (programming), Brigit Novik (backing vocalist ), Phil Gould (drums, later Level 42), Gary Barnacle (saxophone and flute, later Level 42) en....David Bowie (handclaps). Zelfs Mark King van Level 42 heeft nog in dit bandje gespeeld.

Nooit geweten dat Level 42 hier zijn roots heeft liggen.

Gister bij Noppes heb ik de 12"-versie van Pop Muzik meegenomen, met de A en B-kant (M Factor) tezamen in een dubbele groef(!) op kant 1 en een remix van Pop Muzik op kant 2. M Factor klinkt vooral erg gaaf als je het op 33 toeren afspeelt!

Vandaag vond ik dus de 7" van Moonlight And Muzak, toevallig.
Uitstekend nummer dat je amper op de radio hoort.

Dit hoor je inderdaad nauwlijks meer,maar het blijft een lekker nummer

Hier heb ik de originele LP nog van, puntgaaf en op MCA (Duitse persing) .
De perserij van MCA (en ook Virgin en Island) leverde altijd stofhappers op, dus deze mocht eerst even onder de kraan en daarna met een zacht doekje gewassen en met een nog zachter doekje afgedroogd worden, voor hij weer onder de naald mocht .
Het originele Engelse album was overigens ook op MCA, de Amerikaanse versie was op Sire.
Ook staan de nummers 14 t/m 21 echt niet op de originele LP, maar ik heb nu even geen zin om het te gaan corrigeren.

Robin Scott (M) maakte hiermee een lekkere, enigszins foute discoplaat, die toch wel wat boven het genre uitstijgt door intelligente en wat kale en droge instrumentatie (geen strijkers!) en onmiskenbaar Engels klinkt. Veel synthesizers ook, waardoor het ook wat in de buurt komt van bv. Gary Numan.
Guilty pleasures die ik vroeger al goed vond (maar toen niet goed mocht vinden) en nu nog steeds, zijn de beide hits Pop Muzik (nr. 3 in juli 1979) en Moonlight And Muzak (nr. 12 in maart 1980). Beide in lange versie, dus top wat mij betreft.
Ook Cowboys and Indians en het wat melige Unite Your Nation zijn leuke nummers.
Het lange Modern Man/Satisfy Your Lust staat ook voor intelligente disco.
That's The Way The Money Goes is echter lichtelijk irritant.

En deze groep blijkt dus eigenlijk een soort voorloper van Level 42 te zijn geweest. Ook nog wat geleerd vanavond.
3 sterren voor dit nog steeds leuke album, dat ook in de produktie nog steeds lekker klinkt.

Toch nog een 3, maar vooral door het krijgnietmeeruitmijnkop Pop Muzik. Woman Make Man klinkt erg Buggles. Moonlight And Muzak is vergeten hit, wat jammer is. Goed nummer! Made In Munich en Moderne Man zijn ook nog fijn, maar That's The Way is een aanfluiting. De bonusnummers ken ik niet al lijken mij de varianten van Pop Muzik erg leuk om te horen.

Ik ben uit nieuwsgierigheid een deel van dit album gaan luisteren, maar de originele LP uit 1979 zijn alleen de eerste 8 nummers. Nrs. 9 t/m 16 zijn bonustracks.

Wsl. weet je inmiddels dat dat niet dezelfde Mark King is.

Nee.

Leuk plaatje om te draaien tijdens een fuif of zo. Maar om er in alle ernst naar te luisteren bekruipt me toch een gevoel van enige meligheid. Daarentegen blijft op Muzik een leuke deun die ver boven alles uitsteekt.

Het is ook wel de Mark King van Level 42 die mee heeft gespeeld op twee albums van M.