De Kift - 7 (2006)

En nu maar hopen dat de Sint aardig voor me is dit jaar
Anders moet ik in januari alsnog zelf mijn portemonnee trekken

want ??? je hebt em toch al in je rotatielijst staan ...

?

dan kan je em toch nog wel willen hebben?
ik luister iets in ieder geval een paar keer voor ik het koop.
daarvoor hebben we de computer uitgevonden en netwerkjes die het keurig op je hardeschijf bezorgen....

Of je surft vrijwel elke avond op de 3voor12-site waar de cd van de kift op de luistepaal staat. De komende twee weken staat hij dus in mijn rotatielijst

Langzaam ontvouwt zich meer en meer schoonheid: de surrealistische teksten werken in combinatie met de tegendraadse notenreeksen en de vele bijzondere instrumenten weer super. Zeker na het zien op Crossing Border. Geniale fanfarepunk.

erg mooi. Was benieuwd welke kant ze op zouden gaan na het opera-achtige Vier voor Vier en ik ben blij met dit resultaat

De kift blijft verbazen! Muziek zoals ze hoort te zijn. Jammer dat Frank weg is

Vandaag bijna heel dit album live gehoord. Ze gaven een optreden in Nijmegen en dat was zeer indrukwekkend.

Frank koos voor leven na de Kift.

Mischien wel de beste van de Kift tot nu toe!

wil de franse versie van deze cd!!!!!!

Deze had ik nog niet eens beoordeeld. Genadeloos sterk, het hele album. Geen misstap, elk nummer is weer een plezier om opnieuw te horen.

Deze plaat hoor je als iemand die de Nederlandse taal machtig is gewoon in huis te hebben.

Zeven is prachtig en altijd al mijn geluksnummer geweest. De Kift voegt er een dimensie aan toe. Heen en weer geblazen tussen pure poëzie en rauwe tekstfragmenten ontstaat er op magische wijze toch een eenheid. Zeven valt niet te beschrijven, zoals niets van De Kift in een hokje te plaatsen is; en dat is waanzinnig knap.

Het antwoord van mijn schoonvader op mijn liefde voor Einstürzende Neubauten, "dit is pas echt kunst!" Nou, ik ben benieuwd.

Vlaskoorts was mijn eerste plaat van De Kift en het betoverde me vanaf de eerste klanken. Laatst heb ik mijn tweede plaat voor mijn verjaardag gekregen en dat was 7 (eigenlijk heb ik hem zelf besteld namens mijn ouders ). Een zekerheidje dat deze me bevalt dacht ik. Al helemaal gezien de lovende kritieken op deze pagina. Maar ik moet toch eerlijk bekennen dat hij niet zoals Vlaskoorts meteen in de smaak valt. Daar moet wel bij worden gezegd dat ik hem pas één keer gedraaid heb. Waar Vlaskoorts een verhaal is dat je direct meeneemt en je aandacht vastgrijpt is dit gewoon pure poëzie. En helaas ben ik geen poëzie-liefhebber, maar dat komt vooral doordat ik het vaak niet begrijp. Gezien dat feit moet ik eigenlijk gewoon mijn mond nu houden en me verdiepen in de teksten en nog tig keer deze plaat luisteren. Iets bijzonders heeft De Kift in ieder geval wel weer gemaakt.

En hulde voor het hoesje

Uitstekende plaat van De Kift toch weer. Ben vandaag nog eens wat platen van hen aan het beluisteren, en dit is toch wel erg goed. Daar mogen de Nederlanders terecht trots op zijn. Het titelnummer is echt bloedmooi.

Briljante cd in dito verpakking, lust voor het oog en oor. Hulde voor de origami vouwers.