The May Queens - The May Queens (2000)

Niet zo toonaangevend als The God Machine. Maar toch is dit een boeiende plaat voor de liefhebbers van Sophia en The God Machine. Echt de moeite waard om te checken!

Helaas niet op Spotify oid, of als pindakaas

Dit is niet de hoes hoor ... die was gewoon grijs, een beetje als 'Still' van Joy Division.

Een zijproject van zanger/gitarist Robin Proper-Sheppard, bekend van Sophia maar met name The God Machine. Met Sophia sloeg Sheppard een ingetogener weg in, vaak rustige songs voorzien van een elektronische omlijsting waar de geluidserupties tot een minimum beperkt zijn.
The May Queens was een laatste oprisping van Sheppard om nog even 'los' te gaan.
Niet dat de muziek lijkt op dat van The God Machine, neen. The May Queens is veel puntiger en rechttoe-rechtaan. Sheppard grijpt terug naar de jaren 80, en heeft klaarblijkelijk inspiratie opgedaan bij bands als Pixies en Sonic Youth. Daar is niks mis mee, maar nergens weten de heren memorabele melodieën uit hun mouw te schudden, daarnaast was ik rond het jaar 2000 ook al helemaal klaar met het trucje om vocalen te vervormen in de mix. Ik heb de meerwaarde daarvan nooit zo begrepen.
Is dan alles slecht; nee dat is ook niet het geval.
Tegen het einde van de plaat komt Sheppard wat ingetogener voor de dag, en enkele lichte zonnestralen breken zowaar door het donkere wolkendek.
Het is echter te laat om de eenvormige opzet van dit album nog te doorbreken. Zonder verwachtingspatroon hebben enkele songs nog wel hun charme maar beklijven; nee dat doet de plaat niet.