Texas - The Hush (1999)

Texas is onderhand het symbool geworden van een geslaagd huwelijk tussen alternatief en mainstream. Dit is hun beste plaat, vol zwoele pop- en soulnummers met een laagje prikkeldraad. Vooral het nummer Saint is absoluut weergaloos. 4,5*

Na lange tijd weer eens opgezet, en hoewel de geprogrammeerde drums me soms irriteren, is dit toch een lekker zwoele plaat met hier en daar nog een beetje de prachtige sound van voorganger White on Blonde.

Dit ligt in het verlengde van hun vorige album : zwoele en lichtvoetige pop met een beetje soul, wel een tikkeltje gladder mede vanwege het gebruik van ritmeboxen, vandaar dat dit album een iets lagere stem krijgt. Beste songs vind ik "Summer Sun" en "Saint".

Dit album barst van de singels, terecht ook hun doorbraak naar het grote publiek, kijk maar hun dvd live at paris, schitterend gewoon weg

Deze voor 1 euro bij de kringloop op de kop getikt!
Ik ken de band enkel van het sterke debuut Southside ( erg mooi! ) en opvolger Mothers Heaven.
Daarna ben ik de band volslagen uit het oog ( en oor ) verloren, deze The Hush is dan wel een enorme omschakeling.
Moet de plaat nog laten bezinken.

Was toch wel geschokt om de band Texas zo terug te horen.
Na hun fraaie debuut Southside ( 1989 ) ben ik de groep eigenlijk volkomen uit het oog verloren en van de metamorfose van gitaarband naar lichtvoetige popband moest ik toch wel even slikken.
Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik deze plaat in het begin niet echt bijzonder vond maar nu na enkele draaibeurten begint het album steeds beter te bevallen.
Vooral Move In, Saint & The Hush vallen in positieve zin op.

Goeie plaat van Texas . Met terugwerkende kracht leren kennen en zeker op waarde weten te schatten. Fijne relaxte nummers , uitermate verzorgd en mooie melodietjes .Lekkere niks aan de hand muziek , niet hoogstaand maar wel boven het gemiddelde uitstekend . 3 en halve ster.

dit is makkelijk in het gehoor liggende confectie pop, gebracht door de Schotse groep die beschikt over een zangeres met een stem uit duizenden.
Dat maakt dat dit album niet snel zal vervelen en de ogenschijnlijk eenvoudige nummers toch een heel behoorlijke houdbaarheidsdatum in zich herbergen.

Een typische zomerplaat!

Ik kwam deze weer eens tegen in de rekken, vond het bij het uitkomen al helemaal niks en dat is dus niet veranderd in 25 jaar tijd. De eerste 2 platen van Texas zijn top maar vanaf dit album ben ik de band verder niet meer gaan volgen. Voorganger White on Blonde was nog redelijk maar ik kan hier niet naar luisteren, wat een oppervlakkige niksigheid.