The Lovin' Spoonful - Everything Playing (1968)

Vond deze prachtige en redelijk zeldzame LP bij de Kringloopwinkel. Voor slechts 2 euros haalde ik een heerlijke LP met prachtige songs en dito muziek in huis. Een echte pareltje en dat bijna voor nop! 4****

Het album begint aardig met 'She is still a mystery'. 'Six o'clock is ook zo'n gaaf nummer. 'Younger generation' en 'Money' zijn ook nummers die na de eerste draaibeurt er meteen uitspringen.

Na het vertrek van Zal Yanovski , IMO een van de zwaarst onderschatte gitaristen van de 60s, was het met het hechte kollektief van the Lovin' Spoonful gedaan en viel de band in losse onderdelen uitelkaar. Zijn vervanger Jerry Yester kon op geen enkele manier zijn schoenen vullen en de gevolgen komen op deze wankele verzameling schrijnend aan het licht. Natuurlijk blijft Sebastian een begenadigd song-smit maar de echt drive is er uit en waar op de vorige platen het speelplezier nog uit de groeven spatte, klinkt Everything Playing als een verplicht nummer. Jammer maar helaasch ..............

Later zou Sebastian in interviews toegeven dat hij huizenhoog tegen Zally opkeek en zijn songs allen door de band gespeeld werden als Yanovski ze OK vond ........

Zal Yanovsky gaf zijn dealer aan toen hij wegens drugbezit werd opgepakt, iets wat totaal 'undone' was (San Francisco, de jaren '60, weetjewel...) werd on stage uitgefloten en stapte uit de band. Hoewel hij nog jarenlang op guitaar muzikale bijstand verleende aan andere artiesten (o.a. John Sebastian!) verruilde hij zijn instrument voor een koksmes en gebruikte zijn vingervlugheid voor het keren van steaks in het restaurant van zijn vrouw.
Yanovsky (rip) was de man met het clownsgezicht en hing tijdens optredens ook vaak de pias uit.
Verder wrijf ik net als Pieter Paal tranen uit de ogen bij nummers als She Is Still a Mystery, Six O`Clock en Younger Generation, die tot het beste werk van LS horen.

Hij bracht ook nog een solo album uit: Alive & Well In Argentina

Weliswaar staan er op dit album weer heel aardige songs, maar de échte Lovin' Spoonful-sfeer van de eerste drie albums mis ik hier een beetje. Dat komt door de orkestarrangementen op diverse nummers (die naar mijn smaak bijvoorbeeld She Is Still A Mystery verknoeien), en verder kun je ook horen dat met het vertrek van Zal Yanovsky de groep niet meer zo hecht opereerde. Onlangs kocht ik het album als uitgave op het label Music on CD, maar ik denk dat het niet vaak meer de kast uit zal komen.

Ik vind dit best een onderschat album, dat met "Old Folks" zowaar een nummer kent dat qua sfeer doet denken aan the Beach Boys' magistrale "Sunflower" album.

Dit kwam vandaag, met het fraaie lentezonnetje, goed binnen. "Six O'clock" en "She is Still A Mystery" zijn ook topnummers.

Zag the Spoonful toch altijd meer als een singlesband, net als the Turtles bijv., ga nu toch zeker ook de andere studio albums onder de loep nemen.

Six O'clock en She is Still A Mystery waren 45s .......

Grotendeels door de heren zelf geproduceerd, en in een studio met één van de eerste 16-sporen faciliteiten. Dat nodigt uit tot overdaad en zonder vaste producer Erik Jacobsen gebeurde dat ook, al moet gezegd worden dat Jerry Yester een geschoolde muzikant was en kon arrangeren. Nou zegt Droombolus dat de plaat te lijden heeft van het vertrek van Zal Yanosvky, maar als je de liner notes erop naslaat die bij de Music on CD versie zit kun je lezen dat Yanovsky volgens Steve Boone dan wel 'out of the group' was, maar 'he was never far away'. Yanovsky werkte deels mee aan de sessies voor het album en dook regelmatig op bij liveoptedens van de groep.
Joe Wissert heeft ook nog het e.e.a. geproduceerd maar die gaf het al gauw op, volgens Boone omdat 'we just had too many ideas for him to deal with'. Kennelijk was de producer niet in staat om de regie te houden.
Al met al een heel aardig album van de groep. Het had zelfs een mooi afscheidsalbum kunnen zijn. Het mocht niet zo zijn. John Sebastian verliet de groep medio 1968 en gaf de overgebleven uit een soort schuldgevoel toestemming om onder de naam The Lovin' Spoonful door te gaan. De groep verdween vervolgens compleet van de radar om pas eind 1968/begin 1969 een teken van leven te geven met Revelation: Revolution '69.