Moonspell - The Butterfly Effect (1999)

Een album van Moonspell dat ik pas later ben gaan waarderen. hij is vrij experimenteel en heeft wellicht een aantal luisterbeurten nodig. Nu vind het persoonlijk het beste album van Moonspell.

Lekker album, heeft wel iets weg van Type O Nagative (de zang) en Rammstein(de electronica), maar wel lekker beukend, een 4*

Moonspell sloeg een andere weg in en dat werd lang niet door iedereen gewaardeerd. Klinkt ook heel anders dan Wolfheart en Irreligious. Maar misschien is dit album daarom wel hun belangrijkste werk uit hun oeuvre door nieuwe wegen te bewandelen.

Het begin van het album is erg stevig (zoals we ze ook op latere albums horen) met persoonlijk als hoogtepunt het nummer Can't Bee.
Een alles behalve saai of slecht of ongeïnspireerd album. Alleen de albumhoes is niet echt metal.

Die ophef over die zogenaamde ommezwaai begreep ik toen al niet veel en nu nog minder. Wat was men weinig gewend in 1999. Het enige wat Moonspell doet op Butterfly Effect is wat pittiger klinken dan op het wat fletse Sin/Pecado en enkele machinale effecten aan de productie toevoegen.

Wat dat betreft klinkt Moonspell stilistisch niet anders dan op Irreligious. Alleen zitten er wat industriële effecten op het geluid en zijn de gitaren heavier dan ooit. De oude Moonspell sound is rijp gemaakt voor het nieuwe millennium. Wat wil je nog meer?

Ik was in elk geval opgelucht dat Moonspell niet de saaie Tiamat/Type O Negative light weg ging volgen en in plaats daarvan gewoon weer wat eigen eigenwijzigheid in de strijd gooide.

Qua productie een heerlijk vette, machinale "in your face", plaat, met als klapstukken wat mij betreft het bezwerende en spannende Can't Bee en de fantastische ragger Lustmord. Opener Soulsick zuigt je er direct in.

Jammer genoeg gaat het songmateriaal na de eerste vier nummers ietwat achteruit, waardoor de score iets lager uitvalt dan voorganger Sin/Pecado. Toch zet ik deze heel graag op, vanwege de dwingende sound en fijne productie (vooral de drums klinken lekker hier, mokerslagen op de snare!).

De re-release op vinyl (met 7") heeft meteen nieuw artwork gekregen, een flinke verbetering.
Spinner - discogs.com

Vandaag dan eindelijk in huis op donkergroen vinyl met bonus 7" en dat prachtige nieuwe artwork.

Van Moonspell hoef je in ieder geval niet te verwachten dat ze elke keer hetzelfde album uitbrengen, nu niet een meer dan 20 jaar geleden ook niet.
Dat gezegd hebbende heeft deze plaat de tand des tijds goed overleefd en is het nog steeds een heerlijke beukende plaat met zowel industriële als gothic invloeden. Lekkah!

Volgende maand komt dit album opnieuw uit als glow in the dark vinylmet de nieuwe hoes die ook bij de vorige re-release werd gebruikt.