Frédérique Spigt - Eén Kus (2006)

tot nu toe vind ik dit album ietsje minder dan haar voorgaande. best mooie liedjes, wisselend in Latijns-Amerikaanse en Franse sferen. Maar het mist iets. De teksten zijn wat minder scherp en poëtisch.

Dit is mijn eerste kennismaking met Frederique. En dat valt niet tegen. Ik ga zeker eens naar die andere albums luisteren.

Frédérique Spigt schuurt met dit album dicht aan tegen Wende Snijders. Je mag het ook andersom zien natuurlijk en dat heeft te maken met de instrumentatie op dit album die de sfeer heel erg benadrukt. Accordeon speelt hier een grote rol en de franse inslag is groot mede ook door het feit dat er franstalige nummers bij staan.
Daarnaast horen we ook het strijkers-ensemble terug en hierdoor is dit album een mengeling tussen het voorgaande werk en de cd Vreemd die hierna zou komen en die ik ook iets beter vind dan deze.
Maar een andere cd beter vinden wil niet zeggen dat ik deze niet goed zou vinden want het is volop genieten
Over deze cd (en haar repertoire in het algemeen) kan ik kort zijn door Spigt zelf te quoten:

Ik wou dat ik de woorden vond
Iets dat ik jou zeggen kon
Troostend, teder, iets
In de stilte tussen niets en niets.

Het vat haar werk mooi samen voor mij.

deze nu pas ontdekt en vind m juist beter dan opvolger eric. sterker nog ik vind dit haar aller beste album. wat zeg ik het beste nederlandstalige album ooit! En Het Bloeden van Jouw Hart het beste nederlandstalig nummer ever! De ne me quitte pas van nederland! zo dat is mijn statement! En daarna pas zjef vanuytsel "de zotte morgen" '70 en op 3. peter koelewijn, "het beste van mij is niet goed genoeg voor jou" uit '77.