Kimmo Pohjonen - Kluster (2002)

Een stoere Finse accordeonist die op dit album een samenwerking aangaat met sampler-artiest Samuli Kosminen.
Dat kan interessant zijn dacht ik toen ik dit tegenkwam. Dat deze samenwerking spannend op mij overkwam en het me deed besluiten te gaan beluisteren is iets waar ik geen spijt van heb gekregen. Wat kan accordeon ongelooflijk sexy klinken zonder gelijk te moeten denken aan Jan en Zwaan, zonder aan de tango te hoeven gaan.
Het rockt op geheel eigen wijze en het spettert aan alle kanten: wat een gedrevenheid en wat een levenlust straalt deze folk toch uit. De bijdrage van Samuli Kosminen zijn van dusdanige aard dat het nergens weird of experimenteel overkomt. Alles klinkt geheel natuurlijk en is perfect in balans.
Besef als je hier aan begint dat je in mallemolen stapt waar je na afloop dronken van geluk weer uitstapt.
Zelf besef ik met albums als deze dat mijn zoektocht naar nieuwe dingen soms erg bijzondere dingen oplevert. Dit is er zeer zeker eentje van en het zou goed zijn als liefhebbers van bijvoorbeeld DAAU of liefhebbers van de sensationelere pauze-acts vol folklore tijdens songfestivals (en nee dat is vaak zo slecht niet dames en heren) dit ook eens opzoeken. Ook voor mensen die Amélie ietwat truttig vinden